Ontwerp eens een jaarboek
Onze kleinste spruit is al 1 jaar. Maar ik ben een heel gelukkige moeder op deze moederdag. Ik heb intens van haar kunnen genieten, want ik ben al heeeeel lang thuis. Een mes die eens niet aan twee kanten snijdt.
En dus met al mijn ‘vrije’ tijd die ik als huismoeder blijk te hebben (allee…dat is toch waar manlief vanuit gaat) heb ik een jaarboekje ontworpen en ik mag dat gratis bestellen. (Dank u JBC met jullie moederdagactie!)
Het concept: op elke verjaardag vult de persoon telkens dezelfde vragen in. Op die manier kan de persoon zichzelf zien evolueren qua muziekstijl e.d.
Inspiratie: de illustraties in de stijl van het flow-magazine
Deze slideshow heeft JavaScript nodig.
09- quote
In de 09 van april/mei deze quote:
GENT IS VEEL CREATIEVER DAN ANTWERPEN
ewel…e Laurence Vlerick (ontwerpster van Mis-en-plis) is een toffe!
Garden art
Ik roep het nog niet te luid, maar 1 van mijn voornemens dit jaar is ‘mijn groene vingers oefenen’. Neen beste dagboek, het gaat niet over het feit dat ik op tijd en stond monsterlijk uit de hoek kan komen (monsterlijk geniaal bedoel ik nu;-) ). Neen beste dagboek, het gaat over de nieuwe mode-trend; tuintje aanleggen, groentjes kweken, kruiden zaaien, … (dat is een keer iets anders dan met die groentjes en kruiden aan de slag gaan hé).
Ik…groene vingers!? Waar komt dat nu weer vandaan?
Beste dagboek…ik doe heel veel graag, maar het ontbreekt me aan de kracht om tijd te maken voor deze dingen. Meestal vind ik het net iets belangrijker om te werken voor het onderwijs, of te lezen, of te schrijven of te denken…
Ik moet me echt eens leren ontspannen en me bezighouden met wat ik fijn vind.
Wij hebben het geluk om als modaal gezinnetje te beschikken over een modaal tuintje. We moeten daar dus eens iets mee doen. Gisteren kreeg manlief nog een vrij ongemanierde zinsnede van zoonlief van 8 jaar te horen: ‘Snapt gij dat nu niet? Het is hier saai in de tuin. Natuurlijk vinden we dan van die spelletjes uit op de trampoline! (lees tussen de regels door: ‘inventief maar gevaarlijk’).
Onze trampoline en het zwembad. 2 Lelijke gedrochten die onze tuin zullen sieren deze zomer. Maar ja, de kinderen moeten zich toch kunnen amuseren buiten in het mooie weer?
Inderdaad, beste beste dagboek…als u denkt dat een grasveld de meest kindvriendelijke tuin is, dan heeft u het mis. Want een grasveld is saai. Niet ieder kind speelt graag voetbal. En niet iedere ouder voelt zich energiek genoeg om met de kindjes een balletje te trappen. Wij…hoogstens 15 minuten. Dan hebben we het wel gehad. Mijn zoon luistert goed naar wat ik tussen de soep en de patatten zeg tegen manlief.”Onze tuin is niet kindvriendelijk, hij is saai, de kinderen kunnen geen spel uitvinden met gras en nog eens gras.”
Dus…
Manlief is reeds bezig met een tuinontwerp met 1 of ander gedownload ontwerpprogramma van de professionals. Ja ja beste lezer. Een gebruiksvriendelijk programma dat door heel wat tuinarchitecten gebruikt wordt…in Engeland. Want zo kunnen we bijvoorbeeld kiezen tussen een witte picket fence, een bruine picket fence, een zwarte picket fence, een grote picket fence, een kleine picket fence en last but not least een horse fence.
Mja…we komen niet zo ver. Want de sfeer die een tuin met een picketfence uitstraalt is nogal kneuterig, kitcherig en druk. Walgelijk gewoon. Maar we doen naarstig verder met de middelen die we hebben.
En heel gauw, met het mooie weer, zullen er nieuwe jonge uitlopers van klimop groeien. Dan ga ik die in glaasjes water zetten tot ze worteltjes krijgen en dan ga ik 100 klimopjes planten en elke week de uitlopers weven naar boven. Zodat ik ook zo een mooie groene haardos krijg in mijn tuin en ik ook zo een grafitti kan laten zetten op onze betonnen muurtjes. Ja ja liefste dagboek. Je zal me met het goede weer wat vaker moeten missen.
Ver-jaar-boekje
Dit idee heb ik ook ergens opgepikt op internet. Het heeft een beetje weg van het vriendenboekje die in de lagere school wordt uitgeleend.
Het is een boekje dat vanaf peuterleeftijd tot bijvoorbeeld 18 jaar wordt ingevuld. Elk jaar zijn het dezelfde vragen. Een plezante herinnering om te zien hoe een persoon kan evolueren in zijn antwoorden.
Ik maakte een very-girly versie voor Mary-Lou, maar ik ben nog niet helemaal tevreden. Er zijn wel wat dingen die ik er nog aan wil aanpassen. Maar ik heb niet veel zin. Ik heb wel wat tijd natuurlijk, want die kleine deugniet verjaart pas in mei. Maar ik wil het ook doodgraag af hebben.
Dat is immers 1 van mijn voornemens dit jaar. Afwerken waarmee ik begin. Pas maar op! Ik ga dat ook werkelijk doen hoor! Als mijn naaikamer klaar is…
Want het wordt een boekje met stoffen kaft. Als ik de crafters op internet mag geloven is dit een zeer eenvoudige techniek.
Oh en ik heb er ook een heuse verjaardagbox bij uitgevonden, als aanvulling op het boekje. Bijvoorbeeld een blokkentoren van 18 blokjes met op elke zijde foto’s van die verjaardag. De blokkentoren illustreert de groei van het kind, het aantal kaarjes op de taart, het groeiende aantal vriendjes, …
Een projectje meer of minder, dat voel ik allang niet meer.
Hier mijn tweede versie: Verjaarboekje
Het verhaal van onze eitjes
Een jongen van 8 die zich verveelt en iets dat ik ooit had gezien leidde tot deze zondagmiddag-activiteit.
Het groene visioen
Er is geen hobbyruimte voorzien in ons huisje. Er zijn zelfs te weinig kamers om aan elk van onze 4 kinderen te geven.
Maar onze oudste zoon is pas 8 jaar en die zie ik morgen nog niet naar huis komen met zijn eerste liefje. Dus voorlopig slapen de kids nog samen, verdeeld over 2 kamers.
Er is nog een derde kinderkamer, dat in 2 jaar tijd al 3 verschillende functies heeft gehad. Eerst was het de slaapkamer van Lore, maar toch een beetje groot als er maar om de week wordt in geslapen. Dan werd het een slaapkamer voor de opvangkindjes, maar dit project is gelukkig niet gestart en nu is het de speelkamer slash speelgoedopslagplaats, omdat we zoveel speelgoed hebben dat we er anders geen blijf mee wisten.
Jeroen had mij, samen met mijn naaimachientje en mijn ander goeds naar ons zoldertje gestuurd. Zo een zoldertje waar net geen spinnewiel staat (jammer). Een klein vochtig zoldertje, zonder een vuurtje om mijn verkleumde handen aan op te warmen. Het is er ook donker, zo donker dat het lijkt dat ik nog nooit gestikt heb in mijn leven. Een klein griezelig klapraampje dat langs de buitenzijde begroeid is met wingerd en langs de binnenkant bekleed is met spinnenkant. Dat de spinnen ogenschijnlijk hun webben hebben verlaten ligt waarschijnlijk aan het feit dat ons zoldertje gewoonweg onleefbaar is.
De optie om te naaien aan de keukentafel is na menig discussie geen optie meer. Leven in een half naaiatelier is niet zo prettig, akkoord.
Maar aangezien ik echt nood heb om me terugtrekken en me te omgeven met prikkels om geïnspireerd te worden, heb ik besloten die 3de kamer in te palmen voor mezelf. Mama-tijd in de mama-kamer. En in tegenstelling tot de ruimte die ik had in dat zoldertje dat enkel goed is voor een 100-jarige slaap, zal ik in mijn nieuw kamertje voldoende plaats hebben om mezelf te kunnen ronddraaien en rondzwieren in een nieuw genaaide cirkelrok 
Mijn ventje zei me vorige week: “Ik weet al wat ik je zal geven voor je verjaardag in maart hoor!” Het is hopeloos om zelfs maar te vragen naar één summiere tip. Dus gaf ik hem zelf een tip: “Oh schatje, jij kent me zó goed! Ik ga zo blij zijn als je mijn nieuwe naaikamer helemaal inricht!
Aan zijn uitdrukking te zien was het niet dat ,dat hij in zijn hoofd had als cadeautje. Nochtans…een deur in die kamer was wel leuk geweest. Ze moet zelfs niet geverfd zijn. Die deur staat beneden te wachten in onze leefkamer. Te wachten op de zomer. Ik ga er verdorie zelf die 2 scharnieren mogen indraaien.‘K denk dat de draadjes niet allemaal meer vastzitten in Jeroen zijn hoofd. Maar ja, zonder naaikamer kan ik hem niet oplappen he.
‘K heb nog niet veel ideeën om de kamer in te richten. Maar wat wel vast staat is de kleur. De aankleding wordt groen op een een volledig witte basis. Nochtans, iedereen die me kent weet dat ik groen haat. Ik zal bijvoorbeeld nooit plaatsnemen in een tearoom met groene stoelen of iets dergelijks. Dennnengroen, hardgroen,…af-schu-we-lijk!
Maar zo ineens blijk ik in een groene periode te zitten. Petroleum, appelblauwzeegroen, zeegroen, lime, …met de zon die in de namiddag binnenvalt in die kamer. Ik kan het me zo voorstellen. Ik zal het prachtig vinden.
Eerste knuffel
Ik kijk al 8 maanden uit naar de eerste keer dat Mary-Lou haar hoofdje zou neerleggen op mijn schouder en wat zou rusten. Het heeft niet zolang geduurd, maar ik heb genoten van de volle 5 seconden!
What’s your story?
Waarom wil iedereen zo graag gehoord worden? En waarom zijn er zoveel mensen die willen luisteren?
Ik snap het nog niet helemaal.
Waarom via blogs of sociale netwerken?
Waarom niet gezellig bij iemand thuis bij een theetje? Waarom komen die crafters niet nog wat meer samen?
Waarom deel ik mijn blog niet met anderen? Misschien heb ik ook wel iets te delen. Misschien ook niet Iedereen volgt ook al zo veel mensen.
Doe ik het echt voor mezelf of wil ik misschien gevonden worden?
Maar als ik gevonden wil worden, waarom ben ik dan bang?
Omdat ik mezelf open en dus kwetsbaar opstel? Wat zullen de mensen wel niet denken?
Ik? Een bang gevoelig vogeltje?
Ik snap het nog niet allemaal. Ik snap mijn eigen blog niet. En misschien moet dat ook niet. Het is gewoon mijn dagboek. Net zoals bij Anne Frank, die haar woorden ook richt naar haar dagboek.
Maak je eigen ring
Maak je eigen ring.
Misschien een soortgelijke ring wanneer we trouwen…ooit…misschien…nooit…
Of toch liever deze grappige ringen.
De uitzondering op ‘de tulp’
Fotokaders met tulpen, rode tulpen, uitgebloeide verlepte tulpen, knoppen witte tulpen in een bundeltje,…
De hardheid, de eenvoud, de emotionele leegte die ik voel bij tulpen. Ze doen me niks. Integendeel, ik proef een soort van afschuw als ik die bloem zie.
Ik maak 1 uitzondering. Deze afbeelding vind ik werkelijk prachtig.
Een ‘Apple’
Alleen al voor deze grappig gevonden tekening zou ik deze computer durven aanschaffen!
Waar kan ik dat kopen?
Vree wijs.
Nu vind ik het voor 1 keer spijtig dat Mary-Lou niet tuut.
de 2 koningen
De 3 koningen…waren geen 3 koningen. Het waren 3 wijzen. Astrologen eigenlijk. Mensen die sterren konden lezen. Waarom zouden ze anders een ster volgen en naar het Oosten gaan?
Waarom zou koning Herodes andere koningen kunnen motiveren een klotejobke uit te voeren zoals in de koude een kindje gaan zoeken? Het waren dus astrologen die werden betaald voor hun diensten.
Het waren er waarschijnlijk ook geen 3. Eigenlijk staat nergens vermeld hoeveel het er waren. Het is niet omdat er goud, Mirre en wierrook werd gegeven, dat dat niet door 1 persoon kon gegeven worden of door 5 personen.
En wat ook een fabeltje is, zijn de namen en de afkomst. Caspar, Melchior en Caspar…allemaal uitgevonden.
Maar wie vind dat belangrijk? Niemand die ik ken. Maar ik vind dat leuk om te weten!
onze livingmuur
Eerst grijs met spotjes.
Dan grijs zonder spotjes en lelijke draden.
Dan grijs met zwarte plank.
En nu, eindelijk na heeeeeeel lang ; een gevulde plank zonder draden en zonder spotjes.
Voor voorlopig vinden we dit okee.
Resultaat met IKEA – kaders en Flow-printjes en kaartjes uit winkeltjes in Gent zoals ‘The Fallen Angels’.
Gordijnen voor de meisjeskamer
Rood, roze en blauw…zijn de thema kleuren van de kamer van Lore en Mary-Lou.
Het thema werd bepaald door de nachtlamp die Mary-Lou kreeg bij de geboorte.
De gordijnen werden vooral rood maar afgeboord met roze bollekes met doorzichtige parel, rode Vichy-ruitjes en kersen. Lore wil op de rode stof nog kersen. Misschien dat ik er gehaakte kersen aanhang. Maar misschien is dat er ook wat over. Ik ben er nog niet uit.
Handgemaakt door ‘Cozette’. Hier vind je een voorbeeld van de hanglamp. Maar ik kreeg de staande nachtlamp met litskesdoekje.
De muur van kennis en wijsheid
We hadden verschillende ideeën uitgewerkt. Van een robot-invasie tot een dierenbos. Maar uiteindelijk werd het het meest eenvoudige; een boom met een uil. 1 laagje verf maar. Ik had maar 2 testpotjes en vooral geen zin meer voor een tweede laag aan te brengen.
De uil kijkt een beetje scheel . Wist je dat een uil ondanks dat hij het symbool van de wijsheid is, niet echt bijster slim is?
Dat Kaya-Sem maar niet scheel begint te zien met al zijn boeken.
Facebookwoordenboek
Sommige facebookvrienden schrijven na elke posting hihi en haha. In ELKE posting stel u voor! Onbegrijpelijk en ergerlijk.
Dank u, ik ben vegetariër
Voor kerstavond heb ik FAUX-gras van GAIA gekocht. Of het te vergelijken valt met echte ganzelever kan ik u niet vertellen. Ik kan u wel zeggen dat het lekker was. Maar vegetarische smeersels vergelijken met andere vegetarische smeersels is hetzelfde als ‘slecht’ met ‘slechter’ vergelijken natuurlijk.
Nieuwe handtas en ring
Ik had mijn oude handtas toch al een geruime tijd…maar het ergste van al is, dat het een gratis exemplaar was bij een bestelling van Yves Rocher! Een bruine nep-lederen handtas zoals er zoveel zijn. Tevens te klein voor al mijn prullen. Ik dus naar de homesale van ‘La Femme Garniture’ hier in de buurt. Ik heb de indruk dat er daar meer keuze is dan op de website of in vergelijking met de collectie in het Petit Bazaar-winkeltje te Gent. Het werd een exemplaar van €65, dus er was nog wat geld over voor een ring (€15). Ik koos voor een kopje met citroenthee. Het doet me denken aan vroeger, toen mijn papa steeds verse citroenthee voor ons maakte. Ondertussen ben ik wel overgeschakeld naar de meest gezonde thee: de groene thee. Dat geheel terzijde natuurlijk
Kijkdozen
http://www.kijkdoos.nu/Kijkdozen%20stapel/Stapel.html
Leuk en spannend om in de dozen te kijken en misschien op termijn ook eens kijkdozen te maken met mijn prullekes.
