Uitspraken van de week

Situatie: Mary-Lou kijkt naar een Disneyfilm ‘Belle en het beest’ en komt naar mij haar tranen tonen.

M-L “Ik heb traantjes in mijn ogen maar ik ben niet verdrietig! Dat is omdat ik het zo mooi vind.”

Ik: “Dat is ‘ontroerd zijn’.

—————————————————————————-

Situatie: Mary-Lou wil ook haar verhaal kwijt aan de eettafel.

M-L: “Weet je waarover ik altijd droom? Maar ik durf het niet te zeggen met Gerrit erbij, maar ik ga het toch vertellen.

Ik droom dat ik de windpokken heb en dat de monsters dat eruit trekken met hun hele scherpe nagels. En dan ben ik vol met bloed.

 

Uitspraak van de dag…

Een familielid die ik 1 X per jaar zie en die een mening heeft over mijn leven. De persoon kwam onlangs te weten via mijn zus dat Jeroen en ik na 7 jaar (of is het 6?) uit elkaar zijn en onze eigen weg opgaan. 

“Susan…jij MOET me veel vertellen!

Hoeveel liefjes heb jij al niet gehad?

Moest uw mama nog leven, ze zou diep beschaamd zijn dat ze zo een kind op de wereld heeft gezet.”

Gesprek van de dag

Ik was aan het uitleggen aan zoonlief dat straling zoals een golf is. En hoe die kan variëren.

Zoonlief blokkeerde het gesprek door simpelweg te zeggen: Ja mama, ik weet dat wel. Dat is zoals bij een seismograaf, als er een aardbeving plaatsvind.

Daar stond ik dan met een mond vol tanden. Ik moest zelfs vragen aan hem hoe je seismograaf schrijft. Bloos.

Uitspraak van de week

Gisteren mocht ik een kleine theeproeverij geven bij Michael Niclaus, een alcoholconsulent. 1 X in de maand brengt hij ex- alcoholisten samen, zodat ze ervaringen kunnen uitwisselen, elkaar een hart onder de riem kunnen steken en energie putten van elkaar.

Voor mij een nieuwe wereld en best ontnuchterend😉. Maar met de 4 boeken die ik van hem kreeg, zal ik het wel volledig begrijpen denk ik.

  

Ikzelf drink bijna geen alcohol. Soms eentje voor de gezelligheid en heel soms eentje meer als ik eens uitga. Maar toen Michael een maand geleden tegen me zei dat alcohol puur vergif is, heb ik mezelf voorgenomen geen druppel meer aan te raken. Past helemaal in mijn nieuwe uitdaging ( later meer)! 

Dat geheel terzijde 😛 Ik zou de (meest inspirerende) uitspraken van de avond vertellen: 

1. “Een emotie is een golf, met pieken en dalen. Het leven is een oceaan.” (Ze komen en gaan, we moeten niet streven naar de pieken en niet blijven hangen in de dalen)

2. Je moet niet ‘loslaten’, maar je moet ‘stoppen met vasthouden’.

3. “Susan, als mensen je aansporen om toch eentje te drinken, doen ze dit voor zichzelf. Want op dat moment hou je hen een spiegel voor. Men wil niet alleen schuldig zijn aan het drinken van iets, waarvan ze weten dat het eigenlijk niet zo goed is. ”

https://twitter.com/michaelniclaus

https://www.facebook.com/michael.niclaus

http://www.debestebeslissing.be

Uitspraak van de week

Logopediste van Balanss: “Het is geen dyscalculie, want hij gaat nog vooruit. Kinderen met dyscalculie zitten aan een plafond. ”

Ik denk dan bij dergelijke ongenuanceerde uitspraak: “Wie gaat er hier een beetje kort door de bocht? Dus als ik haar goed begrijp is, dat elk kind met rekenproblemen dat nog enigszins positief evolueert binnen het vak wiskunde, geen dyscalculie kan hebben. En als ze worden gediagnosticeerd, dan is alle hulp niet gebaat want ze zitten tout court aan hun plafond, anders zouden ze de diagnose niet gekregen hebben. “

Welk merk luiers zijn de beste?

Welk merk van pampers de beste zijn? Ik ben al twee jaar uit de pamperfase (ik bedoel, mijn dochter 🙂 ), dus uit eigen ervaring kan ik niet zeggen welke de beste zijn. Ik gebruikte voor haar trouwens vaak wasbare luiers.

MAAR…dit kwam ik te weten uit goede bron:

De vroegere baas van ONTEX (bedrijf dat handelt in ‘wegwerp persoonlijke hygiëne producten’…) heeft na de verkoop van zijn bedrijf (10 jaar geleden) zich met dat vrijgekomen geld toegelegd op het ontwikkelen van een milieuvriendelijk biologisch beter absorberende pampervulsel in vergelijking met alle andere merken op de markt.

Op dat moment mocht hij dat doen omdat hij niet meer gebonden was aan een concurentiebeginsel (ofzoiets in die aard).

Op dat moment als nieuwe speler op de markt komen was niet efficiënt, dus heeft hij bij LIDL een exclusiviteitscontract van een jaar afgesloten, wat betekent dat zijn fantastische pamper wereldwijd op de markt bekend wordt. Wanneer binnenkort het contract ten einde loopt, zal hij die pamper uitbrengen onder eigen merk, maar zal deze nog steeds in de LIDL verkrijgbaar zijn. Zo heeft hij niet veel moeite gehad om zijn ‘the best of pampers’ op de wereldwijde markt te krijgen.

ANTWOORD: het LIDL merk is de dag van vandaag de beste pamper: De korrels zijn beter absorberend dan andere korrels en ze zijn tevens biologisch en milieuvriendelijk omdat ze niet afkomstig zijn van bomen.

Moeders…’t is maar dat je het misschien eens moet uitproberen!

Wat is België weer eens inconsequent

Ik ben een beetje onder de indruk dat er zo weinig ophef wordt gemaakt rond het artikel dat overlaatst in de krant verscheen.

ARTIKEL: Enkelband voor baby’s

Samenvatting: In een ziekenhuis in Kortrijk krijgen pasgeboren kindjes een enkelbandje om diefstal (van baby’s) te voorkomen, alhoewel dat in België heel uitzonderlijk gebeurd.

Op het eerste zicht lijkt hier niets mis mee. Baat het niet schaadt het niet.

Ik dacht er het mijne over: Hoe werkt dat bandje dan precies?

Dus de kuriezeneuzemosterpot in mij doet een belletje hier en een belletje daar om bij de leverancier van het enkelbandje terecht te komen.

Blijkt mijn vermoeden juist te zijn; Het enkelbandje is een wifi-bandje. Dit wil zeggen dat het kleine kinderlijfje en hersenen (beschermd met uitermate dunne niet aaneengegroeide schedel) om de 20 seconden bestraald wordt met hoogfrequente straling op een bandbreedte van 2,5 GHz.

Ik ga de discussie over de gevaren/veiligheid over elektrosmog hier op dit medium niet voeren.

Maar ik vind het wel bijzonder om te weten dat de Belgische overheid enkele jaren geleden wel de kinder-GSM verboden heeft en ook de reclame voor de GSM die gericht is op doelgroep, omwille van het Europese voorzorgsprincipe. En op hetzelfde moment daar in het ziekenhuis nieuwe baby’tjes voortdurend worden blootgesteld aan identieke straling.

Ligt dat nu aan mij? Mis ik iets?
Juni 2015: ondertussen zijn de enkelbandjes afgevoerd in dat ziekenhuis. 

Uitspraak van de dag

Hier las je de visie van dochterlief (3;9jr) over ‘mama zijn’.

Nu een goede week later moet ik blij toegeven dat haar beeld van ‘groot’ zijn al wat genuanceerder en realistischer is.

“Mama, later als ik groot ben, dan mag ik alleen auto rijden, alleen met de auto naar school, alleen in een groot bed, alleen in het bos wandelen, alleen naar jouw werk komen en daar kuisen, dan mag ik ook op mijn hand schrijven en dan heb ik borsten, dan kan ik uw kleren dragen en alleen koken en alleen thuis werkjes doen en dan heb ik allemaal nieuwe vriendjes en dan ga ik naar een ander huis.”

Moraal van het verhaal: Mijn toekomst is verzekerd.  Ik zal een dochter hebben die snel op haar eigen benen zal staan. en daarbovenop komt ze ook nog eens kuisen op mijn werk!

Hoeveel wegen zijn er naar Rome?

Wat is het toch met het achterhaalde idee dat we moeten blijven vasthouden aan ‘old-school vaardigheden’…omdat we anders onze plan niet zouden kunnen trekken als we later groot zijn en op onze eigen benen staan.

Dat kreeg ik vandaag te horen over een leerling in het tweede leerjaar met DCD en dyscalculie. Hoofdrekenen lijkt maar niet te lukken, want automatisatie van bijvoorbeeld splitsen is quasi onmogelijk. Maar het idee van de school en de buitenschoolse experten (logopedisten, CLB, …) zijn van mening dat er moet blijvend ingezet worden op het remediëren van dat frustrerend iets als rekenen. De leerling in kwestie is immers nog te jong om nog maar aan compenserende maatregelen te denken. “Een rekenmachine gebruiken? Een smartphone? Op zo een jonge leeftijd? Oh nee…we gaan 1 weg bewandelen, zeker geen meerdere. Er is immers maar 1 manier om later uw plan te kunnen trekken en dat is kunnen hoofdrekenen tot 100.”

Hoeveel wegen zijn er naar Rome?

ANTWOORD: Blijkbaar is er maar 1 weg naar Rome. En ‘iedereen’ gaat mee naar Rome.

Hier een link naar een artikel om onderwijs om te vormen naar iets meer relevanter voor de huidige maatschappij.

Geboortekadootje – gehaakt dekentje

DSC_0432

“Een gehaakt dekentje wil ik wel als geboortecadeautje”, zei mijn vriendin toen ik haar vroeg wat ze wou.

Gelukkig had ik dat haar vorige zomer al gevraagd, want ik ken mezelf…ik ben met oneindig veel projecten bezig tegelijkertijd.

Haken, …het was mijn allereerste keer. Ik moet toegeven dat het redelijk ontspannend werkt op een avond. En wat moet je anders doen als je geen TV meer hebt? (hier begon het voor echt)

Ik heb er bijna dagelijks aan gewerkt, sinds augustus 2014…kan je u dat voorstellen? Wat een werk! En toen het twee weken geleden helemaal aan elkaar hing, wist ik nog niet wat een rotwerkje er nog voor me klaar lag. Nog 840 draadjes (ruwe schatting) in te rijgen aan de achterkant!

dr

Echt…wie haakt nu voor zijn plezier? Het was de eerste keer maar tevens ook de laatste keer vrees ik. Zoveel werk, voor ochere iets wat maar de grootte heeft van een babydekentje.

Maar geen nood, met de rest van mijn wol maak ik in een volgend project een heel groot gebreid deken.  Met een vintage breimachine die alles vanzelf doet!

En omdat ik echt eens een ‘diorama’ wou maken, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt haar dat ook nog te geven en een reuze speelkaart als kaartje.

DSC_0452

DSC_0462 DSC_0463

Laat leerlingen pestprobleem zelf oplossen?

Sinds onze oudste zoon in het vijfde leerjaar zit hebben we een abonnement van de krant genomen. Een noodzakelijk kwaad, want ik bescherm mijn gevoelsleven liever af van de slechtnieuwskrant. Maar allee…het is sterker dan mezelf…ik lees nu elke dag mijn portie slecht nieuws en elke dag opnieuw erger ik me dood:

Nu stond er een artikel over pesten en Crevits die er weer een heuse oplossing voor uit haar mouw schudt.

pesten

Crevits…ik weet niet wat ik ervan moet denken. Niet dat ik het onderwijsleven nog allemaal op de voet volg. Want er is een reden waarom ik uit het onderwijs ben gestapt. Maar nu zij er is beweegt er nogal wat heb ik de indruk.

Crevits…ik heb vaak het idee dat ze met haar initiatieven niet echt de oorzaak van de problematieken aanpakt. Weet ze eigenlijk wel waar de klepel hangt?

Het kan natuurlijk ook dat bepaalde journalisten haar hele verhaal onvolledig en incorrect weergeven. En dan geef ik ten onrechte kritiek, dat is waar.

Maar ben ik nu de enige die volgende bedenkingen maak?

– wordt er een onderscheid gemaakt tussen pesten in het basisonderwijs en in de secundaire school of is dat niet nodig?

– begrijp ik het goed dat onder pesten nu ook plagen en ruzies verstaan wordt?

– als de oorzaak van pesten aan persoonlijkheidskenmerken ligt, aan de opvoedingssituatie, of als pesten voortspruit uit jaloezie, verveling, onmacht, angst,… dan lijkt me ‘bemiddeling door de leerlingen zelf’ weer iets typisch voor het onderwijs. Het klinkt mooier dan het is. Het is denk ik een leeg vat.

‘Laat leerlingen pestprobleem zelf oplossen met bemiddeling’ …komaan!

Uitspraken van de maand…

Februari 2015

Volgende uitspraak zegt iets over mijn rolmodel als moeder voor mijn jongste. Ik weet niet goed meer wat voor moeder ik ben in haar ogen 🙂

Mary-Lou 3,5 jaar:

“Later als ik groot ben heb ik borsten, ga ik een beetje koken, ga ik in het huis een beetje …euh…een beetje in de zetel slapen en auto rijden.

Volgende uitspraak zegt iets over zijn het economisch bewustzijn van mijn oudste zoon.

Kaya-Sem 11 jaar 5de leerjaar:

“Als je chips van Crocky koopt, steun je wel de Belgische markt, maar ze zijn niet zo lekker als andere merken.”

Uitspraken van de maand…

Januari 2015

Lore, 3de leerjaar (dochter van manlief):

Ik: “Ik denk niet dat uw mama dat nu nog zal doen. Ze kan haar kindje dan misschien verliezen.”

Lore: “Dat denk ik niet. Het zit echt goed in haar buik. ”

Het wordt dus tijd voor lichamelijke voorlichting.

Mary-Lou 3,5jaar op oudejaarsavond:

“Maar zoveel bordjes dat ik heb!”

Blijkbaar was ze sterk onder de indruk van het aantal borden en begreep ze niet waarom er zoveel op elkaar stonden. De verwondering door kleine ogen.

Mary-Lou 3,5jaar:

Tegen mij: “Wij zijn schatjes (op haar zelf en haar grote broer) en jij bent een mama!”

Uitspraak van de dag

Mary-Lou: ik heb nog zo veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel honger!

Ik: je kan nog een  boterham krijgen.

Mary-Lou: Maar ik bedoel honger in een snoepje!

Ik: Dan moet je zeggen ‘goesting in een snoepje’, maar je krijgt geen.

Mary-Lou: Ik heb goesting in een snoepje?

Ik: nee is nee

Mary-Lou: ‘kuch kuch…zie je wel! Ik ‘goest’, dus ik moet een snoepje voor de goesting.

Uitspraak van de dag

Nu had ik voor de zoveelste keer het lumineus idee om dochterlief nog eens bij mij in het grote bed te laten slapen. ‘S morgens vroeg was ik opnieuw geradbraakt en had ik nog steeds het gevoel dat ik geen oog had dichtgedaan. (Waarschijnlijk heb ik dat ook niet gedaan.)

En diezelfde morgen moet ik weer toegeven dat ik samen met mijn lumineus idee weer enkele belangrijke factoren in het geheel ben vergeten. Er valt niet te slapen met dochterlief! Ze praat in haar slaap, ze zoekt constante nabijheid in de zin dat er steeds iemand op me ligt, ze draait en keert dat het niet meer normaal is,….zucht…

Maar voordat ze in slaap viel zei ik haar ‘ik zie je graag’ waarop zij tegen me zei ‘ik zie jou niet.’

Uitspraak van de dag.

Ik moet toegeven, de leerstof  opvolgen van zoonlief doe ik niet echt. Omwille van principes die ik liever voor mezelf houdt.

Maar deze week is het toetsenweek! Niet dat dat een verschil uitmaakt voor mij, maar ik durf al eens te polsen.

Toen ik hem vroeg hoe zijn toets is geweest vandaag, antwoordde hij me ‘welke toets?’. Ik val natuurlijk uit de lucht, want hij had me maar ingelicht over 1 toets. En toen ik hem vroeg of hij ook geleerd had voor de tweede toets,

zei hij doodleuk ‘ja, in de klas leren wij dat hé’. Ewel…dat vind ik nu een antwoord naar mijn hart sie.

Fotostudio – scherpstelfiasco

Ik heb toevallig de mogelijkheid om foto’s te trekken in een studio en toevallig heb ik ook een vriendin die graag model speelt en alle trucen kent van poseren. Heerlijk om te werken met iemand die zelfzeker is…

Dan gaat het allemaal veel vlotter en heb ik dus meer mooie shots. dat zou toch moeten, moest het niet gelegen hebben aan mijn onkunde in scherpstellen.

Ik had haar een nieuwe fotoshoot beloofd aangezien bij de vorige sessie er bijna geen enkele foto scherp was. En weer opnieuw moet ik toegeven dat ik weer niet heb scherpgesteld. Mijn ogen zijn zo slecht dat ik er me niet meer van bewust ben dat ik alles wazig zie. Dus ben ik weer vergeten scherpstellen met mijn lens. Dat is zo erg voor haar dat ik zo idioot ben. De volgende sessie zal dus met de baby zijn 😉 en hij zal er scherp opstaan. Beloofd!

_DSC1184 _DSC1199 (2)

Fotografiecursus 1: the end

Module 1 van mijn fotografiecursus is bijna afgelopen en nog voor ik mijn examenpunten weet, heb ik me toch al ingeschreven voor de 2de module. Niet omdat ik er nog veel zin in had, want het vergt toch wel wat tijd, die ik liever aan iets nieuw zou besteden. En fotografie vind ik ook moeilijk. Maar omdat de woensdagavond dan telt voor uitsluitend ME-TIME ga ik ermee door.

Bij deze alle foto’s die ik nog niet eerder postte wegens tijdsgebrek.

_DSC1146

OPDRACHT 4: Beweging vastleggen en beweging bevriezen.

_DSC0409 van toestel

OPDRACHT 5: Zelfportret (2 totaal verschillende resultaten hebben)

05_SUSAND_01 _DSC0902

OPDRACHT 6: EXAMEN: serie van foto’s binnen 1 thema (gekozen thema: stilleven, groene-blauwe kleuren, kleine scherptediepte, close-up)

Eindopdracht

 

Wat er mis is met de NIEUWJAARSBRIEF van zoonlief

Weet je, het is niet zo dat ik de nieuwjaarsbrief als  middeleeuwse Vlaamse traditie zo heilig vind.

Ook het emotionele gebeuren rond het voorlezen van de brief is niet van die aard dat ik een traantje zou wegpinken of met enige fierheid in mijn hart de onzelfzekere prestatie van mijn zoonlief erken.

Nee, het is mijn ergernis rond de huidige school van zoonlief dat me parten speelt:

Dat ze in het vijfde leerjaar geen tijd meer hebben om zelf een mooie brief ineen te knutselen tijdens de lessen muzische vorming begrijp ik niet.

Dat de kinderen in het vijfde leerjaar blijkbaar ook geen inspiratie hebben om zelf een brief met goede wensen en prachtige voornemens te formuleren, begrijp ik ook niet.

Maar wat ik nog het allerminst begrijp is, dat als ik weiger om de klassieke voorgedrukte kinderlijke nieuwjaarsbrief te bestellen, ik blijkbaar zelf papier met zoonlief moet meegeven zodat hij ook kan meedoen als alle andere klasgenoten de nieuwjaarsbrief secuur van het bord proberen overschrijven.

En wat ik ook niet begrijp is dat mijn lege bestelbrief mooi aangepast is in ‘1’ bestelling, omdat zoonlief onwetend een voorgedrukte brief van de overschotstapel heeft genomen. Prachtig toch, dat de juf de bestellingen zo goed opvolgt. Ik had dat ook graag gezegd over andere schoolse zaken. Maar daar later meer over…

Mijn voornemen voor 2015 is immers: reclame maken voor de huidige school van zoonlief.  Of het positieve reclame zal zijn is nog een mooi ingepakte verrassing 😉

(Het betreft school DE GRAANKORREL Schelderode juf Claudine en juf Aline)

Allerheiligen, allerzielen, allerliefste (deel 2)

In deel 1 (hier) beloofde ik mijn allerliefste mama haar grafsteen schoon te maken tegen bezoekertjesdag.

Niettegenstaande de demotiverende voorspellingen van de kerkhofverantwoordelijke dat het niet zou lukken zonder staalborstels en opengereten kneukels

(ahja, want hij heeft toch al 40 jaar ervaring met bezoekers die graven opkuisen, dus hij kan het weten),

is de propere steen beklonken met een fles wijn. Het is een keer iets anders, aperitieven op een kerkhof.

kerkhof

 

 

 

 

 

 

 

Allerheiligen, allerzielen, allerliefste.

Allerliefste mama,

mijn brief die ik je net had geschreven is verdwenen met het uitvallen van mijn PC…maar misschien ook maar best. Blogland moet niet het diepste van mijn wezen kunnen lezen. Misschien zit jij er misschien wel voor iets tussen?

Maar ik beloof je, nog voordat familieleden deze triestige aanblik van je grafzerk zien, dat ik jouw steen (die er blijkbaar moederziel 😉 alleen ligt) de oorspronkelijke schoonheid terug zal proberen geven.

Liefs,

S

_DSC0595 _DSC0601

Kijk eens naar het vogeltje…

Kan u zich nog herinneren dat ik met nieuwjaar enkele voornemens voorop had gesteld voor het jaar 2014? ( https://korianders.wordpress.com/2013/12/27/to-do-or-not-to-do/) Nou, 2015 nadert met rasse schreden en dus moest ik eens werk beginnen maken van dat lijstje. Tegen 2015 zal ik alvast 2 to do’s hebben volbracht: 1. meer foto’s nemen  en 2. een cursus volgen. Ik ben weer student! Fotografie!   Eerlijk…ik kon niet veel anders, want het is behoorlijk belachelijk een deftig fototoestel te kopen waarvan ik enkel de ‘fototrek-knop’ kon gebruiken. En na 3 lessen weet ik ondertussen dat die knop de ‘ontspanknop’ heet.

Het is niet enkel theorie natuurlijk! Dit is het resultaat van mijn 1ste thuisopdracht: De opdracht was: iets in vogel- en kikvorsperspectief trekken, een voorgrond en achtergrond trekken a.d.h.v. een doorkijk en een volledige wazige foto. FOTO 1 Vogelperspectief ZW SD FOTO 2 Kikvorsperspectief SD FOTO 3 Voorgrond ZW SD FOTO 4 Achtergrond ZW SD FOTO 5 Volledig onscherp SD

Wat is jouw mening over ‘orbs’?

Zijn  het rondvliegende stofjes? Energieën? Intelligenties?

Toeval of niet…terwijl ik dit bericht aan het typen ben, blokkeert mijn PC volledig, zodat ik hem een koude start moet geven.

Ik weet voor mezelf nog niet welke mening ik zal aanhangen.

Maar laat ik toch even mijn bedenkelijke foto’s tonen van mijn afgelopen reisje naar Frankrijk:

1: Stuifmeelkorrel? De kleur rood zou iets zeggen over het geslacht (in dit geval vrouwelijk)? Sommigen beweren dat deze kleur duidt op een duivel?

Mirabel et Blacons zomer 2014 (22)

2: Aan de schouders van Lowie is er op beide foto’s een blauwe waas te zien. De kleur blauw zou wijzen op een ‘engel’.

Gervanne Camping zomer 2014 (16) Gervanne Camping zomer 2014 (17)

Straatjutten – het begin (1)

Nadat ik me geabonneerd heb op de website van straatjutten (gratis natuurlijk 😉  ) en ik al geruim een jaar steeds opnieuw verrast word door de foto’s, ben ik ook begonnen met straatjutten.

Ik moest wel helemaal naar Frankrijk gaan, om er de kriebels voor te krijgen.

Maar ik heb de smaak te pakken. Foto’s trekken van dingen waarvan je denkt ‘hé?’ en daarna het idee erachter gebruiken in je onderneming. (Dat is heel kort gezegd wat straatjutten is.)

 

En dit is mijn eerste straatjutfoto!

1-Mirabel et Blancons juli 2014 (438)

“De spaarbank beschermt u” op een bushokje.

Het zit hem in de associatie tussen ‘beschermen’ en ‘schuilhokje’.

rokjesdag?

Zou het al rokjesdag zijn? Wat zegt mijn rokjesbarometer?

“Zonnig, maar wat fris aan de bips”,

dus helaas, rokjesdag is nog niet aangebroken. En ook Martin Bril  (de naamgever) zegt dat het pas rokjesdag is als ik het aandurf zonder panty op straat te komen.

Maar voor het geval dat het niet meer zo koud en winderig is, heb ik alvast een nieuw rokje genaaid. Want zeg nu zelf, mijn collectie rokjes is nog behoorlijk triestig. ( https://korianders.wordpress.com/?s=rokje)

(PATROON uit Knipmode juni 2010, ongeveer 10 cm ingekort zodat de rok boven de knie komt.)

rokje blauw met oranje paspel en sterretjes

Knutselfeestje!

Hiep hiep hiep voor de jarige!

De vader van de 10-jarige dame dacht “Ik kan toch niet weer naar het ballenbad in de kinderspeeltuin gaan met al haar vriendinnetjes (en 1 vriendje).”

Dus koos hij er dit jaar voor om mij in te schakelen, om met de dames eens te gaan knutselen.

Dit was het resultaat…

foto (8) Onlangs bijgewerkt5

Ze zijn vrij gelijkaardig aan het voorbeeld dat ik mee had, maar ze hebben er ook wel hun eigen ideeën en creativiteit in gelegd. Of die van een vriendinnetje ;-).

 

 

 

 

Broches te koop!

U las het al hier en dit was het uiteindelijke resultaat.

broches

Ze zijn reeds de deur uit. Maar ik heb op hetzelfde moment nog enkele andere broches gemaakt.

Als je ze even leuk vindt als mij, stuur me dan een berichtje. En wie weet…ben jij de eerste!

Afmetingen: Victoriaanse konijnenkoppeltje = 2x 17mm/20mm

Afmetingen: Victoriaanse kat = 17mm/20mm

Afmetingen: Veer 1 = 55mm/15mm

Afmetingen: Veer 2 = 50mm/15mm

Afmetingen: Retro Betty, rode jurk, bruine lokken = 67mm/28mm

Afmetingen: Retro Betty, roze jurk, blonde lokken = 60mm/30mm

Afmetingen: Retro Julie = 40mm/75mm

Afmetingen: Eekhoorn = 25mm/35mm

Afmetingen: Bambi = 37mm/54mm

broche 3 broche 4 broche 8 broche 5

broche 1 broche 2 broche 9

broche 7 broche 6

To Do 2014: iets nieuws leren

Het is geleden van het geboortekaartje van Silvia dat ik me nog eens verdiepte in mijn tekenprogramma.

Maar omdat ik een bestelling  kreeg van de bodyshopmanager in Gent, kon ik niet anders dan mijn tekenprogramma nog eens binnenstebuiten keren

OPDRACHT: 4 broches van een meisje. 2 Meisjes met bruin haar, 1 meisje met rost haar en 1 met blond haar. Ze moeten een bijpassende jurk hebben. (gebaseerd op deze broche van dochterlief).

Ik leerde:

– van een foto een bitmap maken waardoor ik er elementen kan in veranderen.

– ik leerde een kleur selecteren en veranderen.

– ik leerde waarvoor een ‘masker’ dient.

De broches zijn nog niet klaar, maar de tekeningen beginnen er al op te trekken:

meisjes

De dag dat ik besefte dat ik geen baby meer heb…

was vandaag …het was immers de eerste schooldag van onze jongste spruit.

Ze heeft niet in haar broek gedaan, ze heeft alles uit de kasten gehaald en ze kon het goed uitleggen, zo bleek.

Onze baby is peuter geworden …

En omdat het de eerste schooldag was: 2 paardenstaartjes, een geitenwollen jasje en een schapenlach om niet op te vallen bij de rest van de Steinerschoolpoplatie 😉

1ste schooldag

Eerste TO DO van 2014 begonnen!

Het is nog niet goed en wel 2014 geworden en ik ben er al ingevlogen met mijn ‘to do lijst’!

1. ik wil mijn knutselgerief opgebruiken (vb.: wol)

2. ik wil iets nieuws leren, zoals haken.

Mijn doel is een sprei van 240cm/240cm maken met grootmoeders lapjes.

Grof gerekend bestaat de sprei dan uit ‘amper’ 1152 lapjes van 7cm/7cm.

Als ik er elke dag 3 zou haken, zou het tegen nieuwjaar 2015 af moeten zijn…uhu..*frons*

Maar aan mijn hoeveelheid wol te zien, kan ik gelukkig vaststellen dat ik niet verder zal komen dan een poppendekentje.

3

Wanneer en hoe knip je haar?

Wanneer?

1. Als je al teveel aan je eigen haar hebt geknipt en bijna geen meer over hebt om er nogmaals de schaar in te zetten.

1. Als 1 van je kinderen wél nog haar heeft en de natuurlijke krul begint door te hangen onder het gewicht.

2. Als het haar steeds voor de ogen hangt.

3. Als er eenzame pijpenkrullen een afzonderlijk leven beginnen te leiden en niet meer bij het kapsel lijken te horen.

Hoe?

1. U pakt een haarschaar ( in tondeuse-sets te vinden).

2. U maakt het haar van uw slachtoffer nat.

3. U hebt lef en u denkt “ik kan steeds herbeginnen, het haar is toch lang genoeg”.

4. U kan op het zicht redelijk recht kunt knippen.

 

Zogezegd zo gedaan. Haar eerste knipbeurt is een feit!

haar 1 haar 2

haar 3

 

haar 4

TO DO or NOT TO DO?

Wat manlief ook moge zeggen, lijstjes maken is  een goede oplossing voor mij. 

Het helpt enorm om orde te scheppen in mijn hoofd.

Ik zie direct wat belangrijk is, maar vooral…ik zie heel veel wat NIET belangrijk voor me is en ik dus op de lange baan kan schuiven.

En met lijstjes is de kans net iets groter dat ik het daadwerkelijk doe.

 

Hier gaan we voor 2014.

VOOR DE KIDS:

– Traditie invoeren: elke woensdag frietjes.

– Traditie herinstalleren: verhaaltje voor het slapengaan, ook voor de oudste kids.

– Meer gezinsgevoel creëren. Extra tijd vrijmaken op woensdag en zaterdag.

VOOR MEZELF:

– Iets doen aan mijn conditie zonder dat mijn inspanningen worden beloond met bezoekjes aan de chiropractor.

– Grenzen durven stellen. Geen zaken meer doen waarvan ik echt niet gelukkiger wordt maar wel doe uit angst.

– Wat meer foto’s trekken en mijn fotoproject weer opnemen.

– Wat meer tijd maken om te naaien voor mezelf en mijn kindjes.

– Weer vegetarisch beginnen eten en me niet verschuilen achter drogredenen zoals ‘manlief kook altijd, ik heb niets in huis, ik heb geen tijd,…).

– 10 boeken uitlezen ipv  in te bladeren.

– 1 nieuwe creatieve techniek leren. Ik denk maar aan ‘haken’.

– 1 studie volgen of een autodidactische cursus (indesign, photoshop, illustrator…)

– Het wordt wel eens tijd om mijn oude TO DO lijstjes af te werken.

– Mezelf houden aan mijn vaste schema’s, maar eerst, voor de 100ste keer, een paar schema’s maken voor het huishouden, voor ME-TIME, voor KIDSTIME,…

VOOR ANDEREN:

– Wat meer bereikbaar zijn op mijn GSM.

– Mijn knutselgerief opgebruiken.

– Mijn naaikamer frequenter opruimen.

– Mij houden aan de taakverdeling in het voordeel van manlief.

– Mijn geduld minstens 1x meer per week bewaren (thuis).

foto

Cadeautje van mijn secret santa is toegekomen!

Ofwel moet ik via mijn blog en mijn pinterestprikborden een heel goed beeld van mezelf geven ofwel heeft mijn secret santa talent voor mensen aanvoelen.

Het is kerstdag en dan ben ik de mensen net iets gunstiger gezind ;-). Ik hou het dus op het laatste.

Trijnewijn ligt me wel, dat ze me zo goed heeft kunnen inschatten! Manlief kan nog iets van haar leren 😉

Ik hou van boeken, ik hou van ‘anders’ en ik hou van creatieve doe-activiteiten! Alles vervat in 1 cadeau! 

Zo een typisch cadeau voor mij, waarmee ik ontzettend blij ben! (Ik had er weliswaar al eentje voor mezelf gekocht vorig jaar, dat geheel terzijde.) Maar het twee keer mogen doen is echt geweldig!

Thanks Secret Santa, x!

 

cadeau this is not a book

 

 

 

 

Secret Santa is verzonden

Als ik heel eerlijk moet zijn, vond ik het heel moeilijk om mijn ‘getrokken persoon’ in te schatten. Ze is een ware koffie-addict zo blijkt. 

Omdat ze haar dagelijkse kop koffie niet kan laten, zijn er toch allerhande ideeën met koffiekopjes en met koffiebonen de revue gepasseerd. Maar koffie….daar ken ik echt niets van! Om haar een gezonder alternatief aan te bieden, dacht ik er nog even aan, haar wat mooie thee te versturen. Maar ik heb misschien ten onrechte verondersteld dat de thee er toch maar in de kast oud en muffig zou worden.

Dus ik heb gekozen om dit jaar nog even binnen mijn comfortzone te blijven. Inderdaad, nog maar eens wat juweeltjes met hars. Ik vond op haar pinterestprikborden, enkele afbeeldingen. Nu maar hopen dat ze wel eens juwelen draagt en dat ze die enkele luchtbelletjes in de hars interpreteert als mijn persoonlijke gehaaste santa handtekening ;-). 

Ik was zelfs zo gehaast dat ik vergeten ben er een persoonlijk briefje bij te steken. Oesje…

(Ondertussen las ik dat ze er blij mee is, Jippie! http://bammetjechoco.blogspot.be/2013/12/secret-santa_25.html)

armband broche oorringen sleutelhanger

brochelovebooks

Waarom nieuwjaarsbrieven thuis geschreven worden?

Zaterdagmorgen, ik sta op en zie op het keukenaanrecht 2 nieuwjaarsbrieven liggen.

Spannend! Wie van de 4 kinderen schreef de brieven? Worden ze nog steeds ondertekend met ‘jouw kapoen’? Is het echt heel mooi geschreven of zijn de letters er van ver op gegooid? Staan er fouten in?

En dan doe je de nieuwjaarsbrieven open en zie je dat er geen enkele poging werd ondernomen om de sneeuwwitte schrijfblaadjes te vullen met vredelievende wensen.

Natuurlijk vraag je dan enige verklaring aan manlief, die met de meest gewone intonatie vertelt dat ze thuis moeten geschreven worden volgens de school. Maar er werd wel 1 voorbeeldbrief geschreven! Niks aan de hand dus.

Ik zal wel van een andere planeet komen, dat ik niet begrijp dat nieuwjaarsbrieven tegenwoordig thuis moeten geschreven worden. Brieven voor oma en opa op school mogen bestellen, maar ze dan blanco meekrijgen naar huis.

Moet ik dit nu normaal vinden?

foto 1 foto 2

Nog wat broches, maar nu in het hout.

In mijn hoofd zat weer eens een nieuw idee; Houten schijfjes, verf,… en vernis en uit proberen maar!

Mijn eerste test leerde me dat ik de schijfjes toch eerst eens zal moeten schuren in de toekomst…Ze zijn nogal grof van structuur.

Bij deze het resultaat van mijn eerste versie. (Ik zou ze nooit online hebben geplaatst moest Julie het niet gevraagd hebben. Ze wil een verjaardagscadeautje kiezen uit mijn collectie 😉 )

broche paarse viool

groen bruine broches madelief broche roze vogel broche viool broche

Ik? Genomineerd?

Ben ik toch wel genomineerd zeker?! Ja ja, voor de heuse Liebster Award.

LiebsterAward-Custom

(Ik heb het wel even moeten googlen om te weten of ik nu met mijn kin omhoog mocht beginnen lopen 🙂 )

Een Liebster Award is een virtuele prijs is die verdeeld wordt onder de minder bekende blogs. Voor blogs met minder dan 1000 volgers. Als je een award ontvangt moet je een aantal vragen beantwoorden. Vervolgens mag de genomineerde andere blogs nomineren voor deze award.

Leuk initiatief om de persoon achter de blog te leren kennen, nee?

Het moedigt me alleszins aan om wat meer te gaan bloggen.

Dus lieve kerstman, wil je dit jaar onder de kerstboom een doosje met wat meer tijd leggen aub?

Dit moet je doen als je genomineerd bent:

1. Geef 11 feiten over jezelf.

2. Beantwoord de 11 vragen van diegene die je nomineerde.

3. Nomineer zelf 11 bloggers met 200 volgers of minder.
Deze regel is een beetje streng, nee? Heb mijn goesting gedaan en heb mensen genomineerd waarvan ik denk dat ze minstens 200 volgers hebben of zouden moeten hebben.

4. Stel deze 11 bloggers 11 vragen.

5. Breng de genomineerden op de hoogte van hun nominatie.

6. Noem diegene die jou heeft genomineerd.

Allee hup, hier gaan we. DE  11 FEITEN OVER MEZELF.

1. SUZELLE komt van de samentrekking van een deel van mijn voor- en achternaam.

2. Ik ben übergefrustreerd dat er in een dag maar 24 uur zitten en een mensenleven eindig is.

3. Ik blijf maar verder leren. De eerst volgende cursus is fotografie denk ik.

4. Ik ben soms wereldvreemd en naïef.

5. Mijn lievelingsgeuren zijn White musk van de bodyshop, Light Blue van Dolce & Gabbana en Coco de Mademoiselle.

6. Ik volgde 10 jaar bijbelstudie.

7. Ik vraag op café altijd een ROOMER.

8. Als klein kind van 7 ben ik eens uit het raam gevallen van de 2de verdieping.

9. Mark Knopfler en jazz brengen mij rust.

10. In de winter heb ik vaak koud. Ik ben een rokjes met beenverwarmers-madam.

11. Mijn rechter oog is heel lui en draagt niets bij tot mijn zicht.

DE VRAGEN VAN MIJN NOMINATOR ‘EVA‘.

  1. Waarom ben je beginnen bloggen?Mijn eerste blog was een dagboek en heet License to chill. Dat diende om het verlies van mijn moeder te verwerken. Ik hou ervan om mijn gebrek aan schrijftalent te verbeteren.
  2. Wat is je grootste succesrecept? Volgens mijn zoon niets. Hij lust geen vegetarisch eten.
  3. Heb je al andere bloggers in het echt ontmoet? Ja, Eva en Maaike. Te weinig naar mijn mening.
  4. Wat is je lievelingsboek? Vroeger moet dat de Bijbel zijn geweest, Nu zijn het de boeken waar ik persoonlijke zaken in schrijf zoals het geboorteboek van mijn dochter.
  5. Wat vind je de meest geniale uitvinding? Zonder twijfel de wasmachine met een gezin van 6!
  6. Wat is het leukste cadeau dat je ooit kreeg? Het laatste leukste cadeautje dat ik kreeg was een plakkaat met daarop ‘best friends’ van mijn beste vriendin, dat nu in mijn bureau hangt.
  7. Wat is jouw guilty pleasure? Chocolade met noten en rozijnen van den Aldi.
  8. Waar werd je afgelopen week erg blij van? Afgelopen vrijdag met collega’s. De stress weglachen, einde van de week, verlengd weekend, nog enen gaan drinken en thuiskomen met kindjes die blij zijn om me terug te zien.
  9. Bespeel je een muziekinstrument? Het is geleden van in de lerarenopleiding dat ik nog eens op een blokfluit speelde. Nee ik lieg, 7 jaar geleden kreeg ik eens privéles elektrische gitaar. Als ik nog met de leraar zou samenzijn, dan had ik vandaag waarschijnlijk sultans of swing kunnen spelen. Maar iets bespelen is niet echt een droom van mij.
  10. Ben jij een denker of een doener en waarom? Een doener (volgens de uitslag op de test 7 jaar geleden),
  11. Welk mysterie zou je graag ontrafeld zien? Is er leven na de dood?

IK NOMINEER:

http://karenvandelaer.blogspot.be/

http://katrientje-vanalles.blogspot.be/

http://anlaenen.blogspot.be/

http://levenmetliv.blogspot.be/

http://lesmademoiselles.blogspot.be/

http://lejardindejuliette.blogspot.be/

http://lili-mie.blogspot.be/

http://mamavanvijf.blogspot.be/

http://meisjesmama.blogspot.be/

http://hotelmama-hotelmama.blogspot.be/

http://ghentforbabies.blogspot.be/

MIJN 11 VRAGEN AAN MIJN NOMINATIES:

1. Waar haal je de tijd om te bloggen?

2. Wat is je lievelingsgeur en waarom?

3. Wat is je lievelingsseizoen en waarom?

4. Waar erger je je het meest aan?

5. Als je 1 ding kon wensen, wat was dat dan?

6. Als je in de bosjes een sporttas met een miljoen euro vond, wat zou je er dan mee doen?

7. Als je op de thee zou gaan met iemand die reeds overleden is, wat zou je die persoon dan zeker zeggen?

8. Waar kan jij het meeste van genieten?

9. Wanneer gaat de tijd voor jou ontzettend traag?

10. Op welk moment zakte je door de grond van schaamte?

11. Welke kans zou je met beide handen grijpen?

Nieuwe hars: de test.

Voor diegenen die het nog niet wisten; soms geef ik eens een workshop ‘juwelen met hars’.

En omdat de harsen die ik vroeger gebruikte niet altijd zo goed waren -omdat ze onderhevig waren aan allerlei omgevingsfacturen, die ik bij mensen thuis niet kan controleren- ben ik op zoek gegaan naar andere hars.

Op dit moment is het wachten op de hars die aan al mijn  criteria voldoet. De leverancier is immers nog naarstig bezig om deze te ontwikkelen. Dus voorlopig moet ik het stellen met weer een nieuwe hars. Eentje die je ook kan bakken in de oven!?

Dat vraagt voor een proef op de som. 5 Uur spannend afwachten, gaf een heel mooi resultaat. De hars is zo helder als kristal.

Dat betekent dat de workshops ondertussen weer volop aan de gang zijn.

Wil je ook eens een workshop volgen? Neem dan eens een kijkje hier:

En dit is mijn nieuwe collectie. Broches are the new me!

wit strik meisje

armband geel blauwe vogels blauwe rode eekhoorn broche bambi broche blauwe bloemen

 

broche blauwe vogeltjes

broche bloemen egel broche dierenboom broche eekhoorn gekleed broche geklede eend broche glitter uil broche goochelkonijn broche groen zwarte vogel broche groene uil broche herfstvogels broche kindereekhoorn broche oranje zwarte katten broche retro blote vrouw rood broche retro blote vrouw zwart broche schoenen broche vogel broche zwarte vos broches zwart roze bloemen hanger retro blote vrouw rood hanger retro kussende vrouw hanger vrouw vogels in haar ketting blauwe bloemen ketting eekhoorn rood bloempje ketting grafische uil rood blauw meisje broche blauwe jurk

secret santa

Vorig jaar las ik het op de blog van een vriendin. De creatieve secret santa actie om de wereld weer een beetje met elkaar te verbinden. Ik was toen grandioos te laat om me in te schrijven. Maar niet dit jaar. Dank u Eva voor je bericht op je blog zodat ik dit jaar wel eens mee op de kar kan springen!

Ik weet nog niet waar ik de tijd zal halen, maar we zijn reeds ingeschreven dus ik kan er gelukkig niet meer van onder.

Zoals steeds zullen alle andere ‘to do’s’ nog maar eens moeten wijken voor het creatieve doel.

Spannend…

 

http://tessvdm.files.wordpress.com/2010/09/tess-secret-santa.jpg?w=460&h=345

Wie is het centrum van zijn wereld?

Om wie draait het wereldje van mijn zoon?

Je zou denken rond zijn allerliefste mama natuurlijk!

Maar moet een mama altijd in het middelpunt staan? Ik dacht het niet.

Hij maakte vandaag in plaats van huiswerk een soort associatie-woordspin, waar alles vertrekt uit ‘zijn nieuwe juf’.

 

En omdat ik ‘een juf’ toch wel belangrijk ‘gegeven’ vind in een kinderleven, is dit feit voor mij wel heel geruststellend.

Het zit zo. Na 4 jaar veranderde ik dit schooljaar mijn zoon van school uit principiële redenen. De school uit onze straat werd vervangen door een school in het centrum van Gent. Dagelijks moet het ventje met de bus 3 kwartier ’s morgens en ook ’s avonds pendelen. Voor iemand van 9 jaar is dat echt niet evident. Hij is vaak moe…maar zeg nu zelf…

een zoon die elke dag thuiskomt en eindelijk eens in zijn schoolcarrière thuis komt en plezante gebeurtenissen vertelt en een lach op zijn gezicht heeft…dat is het wel allemaal waard denk ik.

Hij is gelukkig op school!

foto 2

(En als de nieuwe juf meeleest 😉 hier enkele voorbeelden van zijn vergelijkingen met zijn oude school: 
bij goed weer mogen we ALTIJD buiten eten, we mogen kampen bouwen met hout, we gaan veel op uitstap, de juffen zijn zo lief, we mogen zelf een weekplanning maken en zelfstandig werken, we moeten ook veel samenwerken :-(, we krijgen een weekplanning voor huiswerk en mogen dat zelf inplannen, 2x per maand gaan we soep maken in de klas, ik speel ook  met kinderen uit het 5de en het 6de, er zijn veel dieren op de speelplaats, er is veel speelplaatsruimte, de kinderen lachen elkaar niet uit als er iemand op iemand anders verliefd is, de school is supergezond want we mogen geen chocoladekoeken meenemen 😦 , er is een hoog speelhuis, juf Laurence is zo gevoelig en meelevend.)

Paalhut

Wie beweerde er ook alweer dat een vrouw geen man zou nodig hebben? Vrouwen die een stuk gelopen relatie hebben zeker?

Zelfs als ik me in zo een situatie zou bevinden, dan nog zou je me niet kunnen betrappen op dergelijke uitspraak.

Oh nee! Want ik heb wel een man nodig. En dan bedoel ik niet zomaar een ‘man’.

Nee, nee, een man zoals manlief maar ook een man zoals papalief.

Want kijk eens waar die twee mannen van mij eindelijk aan begonnen zijn.

 

Een boomhut was helaas onmogelijk, door het ontbreken van een geschikte boom in onze tuin. Maar een paalhut zou ook wel moeten voldoen aan de kinderwensen zoals er zijn: raam, deur, slaapmogelijkheid, kastje, tafeltje, stoeltjes, ladder, touwladder, brandweerpaal, terras, slot op de deur, katrol met een mand om gesmeerde boterhammetjes naar boven te halen, …

Het is nog niet af zoals je ziet. Wij zijn (sorry, ‘zij’  zijn) er immers nog maar 2 dagen mee bezig. Maar het wordt vast zo een hut, die ik als kind altijd al wou, maar er toen nooit van gekomen is. Dat is het voordeel van een papa die geen papa meer is, maar een gepensioneerde opa.

 

Moraal van het verhaal: een vrouw heeft een man nodig. En voor een paalhut twee. 😉

boomhut 1 boomhut 1b boomhut 2 boomhut 3 boomhut 4 boomhut 5

 

boohut 6

TUTORIAL Knikker-oorringen

Dan heb je in huis 4 kinderen lopen en geen daarvan speelt met onze berg knikkers?!

Wat moet je met zo’n hoop knikkers?

Vind je het ook geen zonde om een kist nostalgie gewoon naar het kringloopcentrum te doen?

Helaas stond er op pinterest geen enkel leuk idee met knikkers.

Dus heb dan maar zelf eens mijn hersenen gepijnigd en kwam tot deze eenvoudige oplossing om knikkers te hergebruiken.

En voor diegenen die ook geen weg weet met zijn knikkers en er iets creatiefs mee wilt doen: deze tutorial.

collectie

MATERIAAL: rondbektang, platbektang, parelkapjes, platte stiftjes, stiftjes met een bolletje, secondelijm, knikkers.

materiaal

Platte stiftjes in de parelkapjes steken, 90 graden plat duwen, tot op een kleine cm terugknippen en met de twee tangen een haakje draaien.

ketelstiftjes plat terugknippen

haakje draaien

oogje in kapje

2. Oorhaakjes maken.:Stiftje (midden) onderaan in de rondbektang steken, met je vingers toenijpen, een licht haakje vormen aan het uiteinde en de kant van het bolletje in een oogje draaien.

midden

toenijpen

licht haakje

boogje

perfecte oorhaakjes

3. Knikker bevestigen aan het parelkapje: Lijm op de parel en het parelkapje bevestigen, laten drogen.

secondelijm

oplijmen

laten drogen

4. Oorhaakje aan de knikker hangen: haakje met het bolletje nog eens toenijpen met de rondbektang.

haak bevestigen

Et voila!

klaar

Laten we eens wilde bosaardbeien eten…

Ergens in een verwaarloosd hoekje in onze tuin troffen we bosaardbeien aan!

Na enkele dagen vroeg ik aan de kinderen waarom ze die aardbeien nog niet hadden opgegeten.

(Want moest ik een kind zijn, dan had ik die stiekem al allemaal zelf opgepeuzeld in een ander verwaarloosd hoekje in de tuin.)

“We vertrouwen dat niet!” klonk het in koor en ook manlief trad die mening bij.

Nou…ik heb die geplukt en geproefd. Maar toegegeven, de suiker was er niet teveel aan.

bosaardbeien

En toen ze allemaal op waren, begon ik toch wel sterk te twijfelen. De smaak leek in de verste verte niet op de smaak van mijn bosaardbeien uit mijn moestuintje.

Dus met wat opzoekwerk en met de analyse van het blad, geef ik eerlijk toe dat manlief en de kinderen toch zo dom niet zijn…

Wat we niet kunnen zeggen over mij. Maar er is ook goed nieuws. Ze zijn niet giftig…

Lucky me!

(De duidelijkste verschillen: schijnaardbei en bosaardbei verschilt in het blad en in de smaak. De kleine bosaardbei heeft een getand blad. De schijnaardbei heeft een blad met ‘scallop’ inkepingen (ronde boogjes). De echte kleine bosaardbei is zoet en de schijnaardbei heeft een onrijpe smaak.)

Hoe bereid je een rommelmarkt voor?

Soms zijn er van die mensen die anderen aansporen actie te ondernemen.

Et voila! Susan gaat deze zomer eens een paar rommelmarktjes doen sie.

 

CHECKLIST rommelmarkt erbij. Kraampje thuis eens opzetten om dan te zien dat ik eigenlijk wat te weinig verkoopbaar gerief had. Dus ik heb behoorlijk drukke dagen achter de rug.

En ik moet eerlijk toegeven dat op een rommelmarkt staan leuk isen het naar meer smaakt. Maar om er een carrière van te maken is natuurlijk iets anders.

 

1. Oefen- opstelling in mijn tuin.

rommelstand tuin 1 rommelstand tuin 3

2. Opstelling  in Gent.

rommel sus 1

3. Broerlief met zijn eigen rommelkraam.

rommel didier

 

 

Op naar de volgende!

 

 

 

 

Systeem dat gedachten in 3D kan printen

Mijn gedachten printen in 3D?

Een artikel in mijn inbox waarvan ik dacht dat dit misschien wel de moeite waard was om eens te lezen.

Ongelooflijk toch, wat ze vandaag al allemaal kunnen!

In de toekomst, als de technologie wat meer op punt staat,  zou dit misschien wel iets zijn voor mij. En dan wel om het feit dat ik vaak droom over creaties (kledingontwerpen, tekeningen met een bepaalde techniek) maar in reallife deze niet op papier kan krijgen zoals ik ze zie in mijn hoofd.

Het oorspronkelijke artikel vind je hier: http://www.springwise.com/system-enables-users-3d-print-thoughts/

thinkerthing

Waarom ik een bio-groenten-abonnement aanging.

Ook mijn lieve zus heeft last van impulsieve buien. Samen gingen we vorige een bio-groenten abonnement aan.

Amper 2 straten ver is mijn afhaalpunt. Alhoewel de 2 straten ‘steenweg’ noemen, mag dit geen argument zijn, om ermee te kappen. Ik moet wat moeite doen om mijn ecologische voetafdruk wat te verkleinen niet waar (ik ga wel met de auto 😉  ).

Vandaag mocht ik mijn allereerste pakketje afhalen en kijk eens wat ik hierin aantref:

Een knol waarvan ik zelfs de naam niet ken. Lucky me, dat ze me ook een receptenboekje meegeven!

biogroenten 1 koolrabi

Kijk… dat is nu net zo leuk aan een bio-pakket:

– onbekende groenten, waar je in een winkel niet spontaan naar grijpt. Dit zorgt voor afwisseling in het  menu, nietwaar?

– gezonde groentjes eten en er een goed gevoel aan overhouden. Het “Kijk ne keer hoe goed ik bezig ben'”-gevoel …om het schuldgevoel voor ander milieuvervuilend gedrag de kop in te drukken.

Mijn eerste feel-good recept: courgettesoep met koriander uit de moestuin. Koriander bij courgettes? Jazeker…koriander is mijn lievelingskruid en dat gooi ik werkelijk op alles!

Soep met een  toefje koriander (voor de foto):

soep toef

Soep met een hoop koriander (hoe ik het lust):

soep hoop

Hoe kweek je boontjes en erwtjes?

Hoe kweek je boontjes en erwtjes?

Wel, om heel eerlijk te zijn, ik weet dat niet.

Ik heb gelezen dat je ze best laat schieten omdat ze dan meer kans maken om uit te komen. Dus zo gelezen zo gedaan. Elke dag de tetradoek nat maken en na 1 dag zag ik al scheutjes piepen. Ik kan u wel zeggen dat je ze geen 2 weken moeten laten staan op je vensterbank onder de zon. Dat groeit gelijk zot en de worteltjes nestelen zich door het doek in elkaar.

boontjes en erwtjes gegroeide boontjes gegroeide erwten

Ik heb geprobeerd om de worteltjes uit het doek te trekken, maar dat lukt niet zo goed. Met doek en al heb ik ze dus geplant 😉

Die met doek lijken beter te groeien dan de andere?! (Op de foto links achteraan in de hoek)

En wat vind je van mijn 2 klimramen van bamboo? Of ze op maat zijn voor deze groentjes, laat ik in het midden. Het ziet er wel mooi en echt uit vind ik en dat is ook belangrijk voor mijn moestuingevoel.

moestuin 2

Het leven zoals het is…

Eindelijk…ik mocht na een hele dag mijn kindje gaan bij de onthaalmoeder. En elke keer als ze me ziet binnenkomen, stralen haar ogen en roept ze met zoveel blijdschap ‘mama’!

Maar deze keer werd mijn aandacht getrokken naar een mandje dat vlak bij de deur stond. Het leek wel een Mozes – op – de Nijl- mandje. Alleen was het rijkelijk bekleed met witte stof met franjes. En toen ik onder het witte kapje gluurde, zag ik daarin een kindje liggen die vredig sliep. Het kindje was zo klein en zag er hulpeloos uit, amper 3 weken oud.

En toen werd me verteld, als bij donderslag aan een heldere hemel, dat het kindje geen mama meer had.

Dat zijn zo van die verhalen die hun oorsprong vinden in Afrika, waar moeders bij de geboorte hun leven moeten laten door slechte medische begeleiding.

Maar niets ‘ver-van-mijn-bed-show’ aan dit verhaal. De mama had haar nieuw baby’tje nog in haar armen kunnen sluiten tot ze met keelpijn naar de dokter ging o.

Om dan na 24u haar leven te verliezen aan een vleesetende bacterie! Een erge vorm waarbij die bacterie in amper 24u tot 60cm zijn weg in het lichaam baant.

Volledig van mijn melk keek ik nog eens naar het kindje in dat mandje. Een krop in de keel, tranen in je ogen, jezelf machteloos voelen, het kindje in je armen willen sluiten…

Dat zulke gezinsdrama’s plaatsvinden, op amper een paar straten van ons vandaan, een vader die achterblijft met twee kleine kindjes…

Dat doet pijn, zoveel pijn.

Wat kan je doen behalve hopen dat alles goed komt met die vader en zijn kindjes? Wat kan je doen behalve wenen en je eigen kindjes nog liever zien? Wat kan je meer doen dan proberen te onthouden dat je moet aandacht geven aan wat belangrijk is in ons leven?

Foto februari 26 – Roze

365 dagen-project: 26 februari – Roze

Nog niet zo lang geleden, kreeg ik steeds de kriebels als ik nog maar het woord ‘roze’ hoorde. En bij hoog en laag beweerde ik dat ik mijn kinderen NOOIT roze zou aandoen.

Mijn eerste kind was een jongen, dus roze is nooit een isue geweest. Alhoewel, nu ik er aan denk, was zijn lievelingskleur in het eerste leerjaar roze. Manlief was bang dat dit de eerste tekenen zouden zijn van homofiele neigingen. (Daarmee willen we niemand tegen de borst stoten hoor).

En wanneer ik zwanger was van de jongste was ik nog van de overtuiging dat er in haar kleerkast geen roze te bespeuren zou zijn.

Maar het geschiede anders. Het werd een liefelijk roze geboortekaartje, een babyroze romperke en nu heeft ze een uitpuilende kast met vijftig tinten roze.

Mijn god! Hoe het kan verkeren!?

Het roze in onze meisjeskast is het probleem van ‘een gegeven paard kijk je niet in de mond’. En dat heeft zijn gevolgen.

In mijn leven is er nu een nieuwe liefde. I’m in love with Mister Pink.

Het is zo een zachte en rustgevende kleur, dat ik ze nu ook heb opgenomen in ons tuinontwerp.

Moet er nog roze zijn?

Ja, maar enkel in de tuin.

roze kledij

roze kousen

Foto februari 22 – Groeien

365 dagen-project: 22 februari – Groeien

Het is bijna lente en dat betekent dat we binnenkort kunnen beginnen met planten.

Ons concept van ‘droomtuin’ had toch enkele jaren nodig om te groeien.

Vorig jaar zaten we nog rond de tafel met de kinderen om te bespreken hoe hun droomtuin er uit zou zien.

Dit was het plan van de oudste (toen midden 2de leerjaar).

plan kaya

tuin kaya

Natuurlijk waren de kinderen al beïnvloed door hetgene wij al vaak tussen de soep en de patatten hadden besproken.

Het volgende ontwerp, de basis van de vaste planten en de functies, is het uiteindelijk geworden. Het ligt zo goed als vast.

In maart beginnen we met het planten maar vooral…we laten ons spaarpotje voor de tuin wat verder groeien, want een vijver is niet bepaald goedkoop.

tuin deel 2

tuin deel 1

Zo een plan zegt natuurlijk niet veel voor iemand die niet weet hoe onze tuin er uit ziet en wat de kleuren en de cijfertjes willen zeggen.

Wil je het beter begrijpen en wil je inspiratie? Dan vind je hier ons stappenplan (wij pretenderen geen kenners te zijn. Wij zijn maar amateurs.)

Foto februari 14 – Nostalgie

365 dagen-project: 14 februari – Nostalgie

Moest ik 18 geleden geweten hebben dat ik brieven verstuurde naar mijn huidig adres en dat ik me zou settelen met Jeroen…

Ik zou gewacht hebben op hem en naar niemand anders gekeken hebben 🙂

 

brief 1 brief 2

In tegenstelling tot mij heeft manlief dit jeugdsentiment goed bewaard. Allee…toch 2 ervan…

 

 

 

Foto februari 12 – Boom

365 dagen – project: 12 februari – Boom

Boom?

Het 365 dagen-project van mij, begint toch wel wat te wegen. Die woorden zijn soms toch echt moeilijk. En de tijd vinden om foto’s te posten ontbreekt me ook zo vaak. Het loopt niet goed. Ik loop achter op schema en het is niet ideaal om dan 3 berichten ineens te posten op een dag.

Boom? In hemelsnaam…

Maar allee, als het echt moet, nogmaals een ruime -associatie: boom, familiestamboom, familie, familie fotoboek…

En zo komen we bij een foto van (alweer 😦  ) de jongste die niet uitgekeken raakt in haar familiefotoboek.

familieboom

Oma is ”mmmmaaaaaa”.

Tante Thanne is “Tatan”.

Opa is “paaaaaa”.

Kaya-Sem is “jaja”.

Mama en papa is “mama en papake”.

Jedi is “tetaan.”

Lowie is “wie”.

Foto februari 6 – Knutselen

Dankzij de hotpot en mijn schoonmoeder (die bijna elke Banier workshop volgt 😉 ), hebben we ons deze namiddag ook eens gewaagd aan het maken van glasjuwelen.

De kinderen kunnen gelukkig overweg met een eenvoudige microgolf, dus ook zij konden meedoen.

HOE? Glasplaatjes snijden en breken, stapelen, lijmen, op vuurviltjes leggen, hotpot in, laten smelten, wachten, gloeiende pot uit de microgolf halen, laten afkoelen, ….SPANNEND!…..en naar het resultaat kijken…

altijd zeer verrassend! Ofwel is het een OHH! ofwel is het een EIKES!

 

En wat hebben we weer veel geleerd!

 

Enkele tips die niet in het boekje vermeld staat:

– laat grote stukken (vanaf 2 vierkante cm) afkoelen in de pot, of het juweel springt kapot.

– de stukjes steeds verlijmen voor je ze in de pot legt. Ze rollen heel gemakkelijk weg en belanden dan in je pot, wat je pot schade toebrengt.

– je kan een juweel dat nog viltresten heeft niet opnieuw laten samensmelten met glas. Dat ‘pakt’ niet.

– hoe langer je het laat zitten hoe ronder en egaler je juweel. De vorm van millefioribloemetjes verdwijnen en worden een gekleurde vlek.

– Schaafsels gebruiken,  geeft als resultaat ‘vlekjes zoals as’.

– een vierkantje wordt mooi rond als je het lang genoeg laat smelten.

– millefioribloemetjes voor op een oorbelstekertje moeten er echt heel kort in. Vanaf dat de pot bovenaan iets begint te gloeien moet je het proces stoppen.

– juwelen die samen horen (setje) moet je samen laten smelten. Anders zijn er kleurverschillen. Hoe langer je het juweel laat zitten, hoe donkerderder de kleuren (vooral bij geel, groen, ..)

 

GESMOLTEN JUWEELTJES (ze moeten nog verwerkt worden met haakjes en hangers enzo)

glasjuwelen

VOOR (setje van oma) knutselen 2

VOOR (sleutelhangers van Kaya-Sem) knutselen 3

VOOR (Hangjuweel Susan) knutselen

 

 

 

 

 

Wat is nu eigenlijk het verschil tussen VINTAGE en RETRO?

Mijn vriendin vertelde me met fonkels in haar ogen over het koopje dat ze deed in een winkeltje in Gent. “Een groenachtig jurkje met kapmouwtjes en met een strik aan de halslijn. Het stofje is zo zacht als velours en het rokgedeelte kan helemaal rondzwieren.” Ik kon me dat jurkje volledig voor de geest halen, met haar perfecte omschrijving. Maar is haar jurkje wel een ‘vinatge’jurkje zoals ze beweert?

 

Vintage, retro,…deze woorden worden maar al te vaak  lukraak door elkaar gebruikt. Alhoewel beide termen verwijzen naar ‘vroeger’, is er toch wel een duidelijk verschil tussen beide woorden.

 

Een tweedehandsvod, waarin nieuw leven wordt geblazen mag niet zomaar VINTAGE genoemd worden, gewoon omdat je dan tot de hippe kudde behoort. Okee, vintage is tweedehands, maar toch net iets ouder en ook niet zo oud dat het antiek wordt en thuishoort in een museum.

Echte vintage is kledij dat dateert van een periode tussen 1920 en tot ongeveer 1979. Al wordt dat door veel verkopers opgetrokken tot 1985.

Vintage kledij is vaak van een goede kwaliteit. Ze is ook veelal uniek omdat ze vaak met de hand werd gemaakt. Maar ook designerkledij van die tijd hoort erbij.

 

Hoe herken je echte vintage?

–      Zomen bevatten geen overlocksticksels.

–      Zomen zijn vaak met de hand genaaid (met een grove steek.)

–      Waslabels waren er pas vanaf 1960.

–      Plastic ritsen waren er vanaf 1960. Daarvoor waren het metalen ritsen.

–      Broeken en jurken hadden tussen 1940 en 1950 een ritssluiting aan de zijkant.

–      1930 – 1940: frequent gebruik van nylonstoffen. Dat was toen nieuw!

 

RETRO daarentegen is allesbehalve tweedehands. Retrospulletjes zijn de geïnspireerde versie op de vintage van welleer.

Het betreft dus nieuwe kledij met een vintagemodel, vintagekleuren, vintagekenmerken, vintage geïnspireerde stofpatronen.

 

En…wat denk je? Zou het groene jurkje van mijn vriendin een vintagejurkje zijn of een retrojurkje?

 

Foto februari 1

365 dagen-project: 1 februari – opstaan!

Het was zomer en ik ging naar de plantenwinkel om een bloemetje te gaan halen, maar ik kwam thuis met ons tweede poesje. Zo een schatje dat ze was!

‘Was’.

Een kat in een zak was die (gratis) aankoop.

– Zelfs als we erbij staan springt ze op de tafel of op het aanrecht om ons eten te stelen. Ze eet zelfs uit de kippenbak (afvaleten). Dakota is echt veel te dik aan het worden.

– Ze gaat nooit buiten en zelfs als ik haar verplicht om enkele uren buiten te vertoeven komt ze binnen en doet ze alsnog haar behoeften in de kattebak.

– En ze slaapt, slaapt en slaapt en sla a a….hhh

OPSTAAN verwend nest!

poes

TUTORIAL winterdekentje

Mooie dekentjes zijn vaak duur vind ik. Dus 3 dekentjes geleden dacht ik dat ik er goedkoop van af zou komen als ik zelf eens eentje probeerde te maken.

Kwam ik bedrogen uit! Maar ze zijn wel zacht en warm.

 

WERKWIJZE Winterdekentje voor een gangbaar kinderbedje met spijlen (geen wieg).

(Als amateur is dit mijn methode. Waarschijnlijk zijn er inzichtelijkere professionele werkwijzes die beter zijn).

Materiaal:

  • 1m op 1,5m wattine
  • 1m op 1,5m tricot
  • 1m op 1,5 stretchvelours (de drie stoffen moeten gelijkaardig reageren in de wasmachine. De stoffen die ik koos kunnen allen zonder problemen tot 60 graden gewassen worden.)
  • 2 rolletjes draad (pas de kleur aan aan de stof. Waarschijnlijk dus 2 kleuren voor de onderdraad en de bovendraad)
  • kopspeldjes (veel!)
  • paar uurtjes tijd

 

1. Leg de wattine op je naaitafel. Ik heb altijd het geluk dat mijn wattine mooi geknipt wordt en er heel weinig overschot is. De maten zijn vrij correct en daarop basseer ik me. Ik meet niks meer af.

wattine leggen

2. Leg daarop je tricot met de goede zijde naar boven.

tricot erop

3. Leg daarop je stretchvelours met de goede zijde naar beneden.

stretchvelours

4. Speld rondom af. Speld dicht bij elkaar. Je voorkomt daarmee ingenaaide plooitjes en een teveel aan stof (naaivoet rekt stof soms uit). Begin aan de zijkanten en als laatste de onderrand waarin de opening zal komen.

rondom gespeld

5. De opening speld ik met twee grote spelden met als doel dat ik er niet overheen kijk en op tijd stop met naaien. Alsof dat zou gebeuren 😉 De opening maak ik 15 cm en dan moet ik al moeite doen om op het einde heel het dekentje binnenstebuiten te keren. Ik zou de opening niet kleiner maken.

opening

 

6. Ik voel aan de rand van de wattine om te weten waar ik precies moet spelden. Omdat de tricot en velours vaak wat groter zijn (stofoverschot) moet je er op die manier zeker van zijn, dat je ook de wattine mee speldt aan de onderkant.

spelden voelen met vingers

achterzijde

7. Ik leg de wattine onderdaan, omdat ik wil blijven zien wat er gebeurt met de tricot en velours. Ze rimpelen gemakkelijk en zo kan ik ingrijpen en gladstrijken indien nodig. Als je de wattine bovenaan legt is dit veel moeilijker vind ik. Je kan de stoffen onderaan niet meer zo flexibel corrigeren door het gewicht.

8. Overlocken of met een gewone naaimachine een rechte steek gebruiken. De randen hoeven niet worden afgewerkt omdat ze zich langs de binnenkant bevinden.

overlockrand

8. (GROEN) Ik laat mijn overlocker afsnijden aan de rand van de wattine. Dan weet ik zeker dat ik recht naai en dat ik mijn afmertingen behoud. (Hou geen rekening met het vliesje aan de kant van de wattine. De rand is waar de vulling stopt, niet waar het vliesje stopt.)

9. (BLAUW) Ik voel door de stof met mijn vinger aan de onder- en bovenkant of er naalden zijn die te ver zitten en er een risico is dat mijn overlockmes blokkeert op een naald.

 

overlocken

 

10. Wanneer er een naald te ver uitsteekt, kijk ik naar de onderkant en duw de naalden naar beneden.

speldjes naaien

11. Dekentje binnenste buiten keren.

12. Ik speld opnieuw voor ik de rand afwerk. Om dezelfde reden als hierboven (plooitjes langs de onderzijde).

13. Afwerken met een stiksel. Gebruik een jeansnaald of een naald van minsetens 80. Gebruik een grotere steek. (Ik heb deze keer de maximumsteek gehanteerd. Minder last van de stretch in de stoffen).

afwerking

 

1. Een stiksel of dubbel stiksel (met of zonder een tweelingnaald) langs de buitenrand. Heel dicht bij de rand van het dekentje. Hiermee is de opening met moeite op te sporen.

2. Een stiksel op 1,5 cm of 1cm. Dit is klassiek voor dekentjes en ook mooi.

3. nummer 2 en 3 samen is ook mooi. Hiervan heb ik geen foto.

Wanneer je ervoor kiest om geen stiksel  te naaien dan zal je dekentje op een dun donsdekentje lijken. Dit is ook mooi. Voor het mooiste resultaat moet je wel de opening met de hand dichtnaaien..

5. Het dekentje is af!

dekentje af

 

 

 

 

Foto januari 31

365 dagen-project: 31 januari – moed

Geen foto vandaag, maar wel iets wat in mijn hoofd speelt de laatste dagen.

Ik besef dat de spreuk toepasselijk is voor mij op dit moment.

Zucht…ik verzamel even mijn MOED om het hier zo publiekelijk neer te schrijven.

“Ik ben bang”. Bang om niet te slagen in mijn plan om te ondernemen. Bang om op mijn bek te gaan. Bang voor ongefundeerde kritiek, …

Maar natuurlijk niet zooooooo bang dat ik verlamd wordt door mijn eigen angsten.

moed

Foto januari 30

365 dagen-project: 30 januari – Mijn uitzicht vandaag…

is zoals elke morgen wanneer ik mijn ogen open doe; bruine balken en een klein dakraampje.

En wanneer ik uit het raampje kijk, zie ik telkens weer een prachtig uizicht over de Scheldevallei.

Maar het is zo spijtig dat een wit-blauw gebouw het prachtig uitzicht breekt.

Echt spijtig.

Waar zijn die pyromanen als je ze nodig hebt?

(Dit is een grapje hé, want er woont een vriendelijk jong gezin.)

dak uitzicht

 

Foto januari 29

365 dagen-project: 29 januari – My precious

Mijn mama is gestorven op vrijdag 13 november 1987. Niet zomaar een datum…

In mijn doos ‘TRIP TO MEMORYLANE’ zitten deze schriftjes van haar, toen ze nog op de schoolbanken zat. De voorloper van het boek ‘De Gouden Raad van Tante Kaat.’

Aan haar handschrift alleen al zie je al van wie ik het perfectionisme heb geërfd. De inhoud van de schriftjes helaas, heb ik niet met de genen meegekregen. 3

inhoud schriftje

2

 

 

 

foto januari 25

365 dagen-project: 25 januari – patroon

Naast het feit dat we net een patroon hebben ontdekt in de melkhistorie (een zoon van mijn wederhelft krijgt altijd uitslag bij zijn moeder), was het een groot vraagstuk van welk ‘patroon’ ik een foto kon trekken.

Ik maak eigenlijk op dit moment niet echt veel kledingpatronen, noch grafische patronen (voor kaartjes ofzo), dus ja…

Maar bij toeval liet ik mijn leerlingen van het zesde leerjaar deze 32D-lijnpatronen tekenen. Eens een andere manier om hun vingers te stretchen en dode tijd op te vullen in een klassiek systeem waarin dode momenten frequent aan de orde zijn.

Ik was verschoten hoe moeilijk ze dit vonden en hoeveel hulp en richtlijnen ik moest geven. Ze vonden dit een ware uitdaging. Sommigen konden er geen genoeg van krijgen en vroegen naar andere lijnpatronen. Ik leerde hen de tunnels, de blokken en de bellen (daarvan heb ik geen afbeelding)

patronend

Raadsel van de week

Dit schooljaar komt Kaya-sem heel dikwijls thuis met raadsels en met zaken die voor hem uitdagend zijn (vb.: hij leert schaken).

Ik kan niet zeggen dat het om leerstof gaat, dat zou echt te zot zijn.
Zo content dat ik ben, dat hij er niet 1 jaar bij mag zitten, maar ook nog volgend schooljaar.

Vandaag was het raadsel: kan je een papier telkens dubbelvouwen zodat je deze handeling in totaal 8 keer hebt uitgevoerd?
7 Keer is wetenschappelijk bewezen, maar kan het ook 8 keer?

Ik heb hem de tip gegeven om misschien een ander papier te gebruiken dan een A4 tekenblad.
Dus hij voerde de proef uit met een groot stuk gazettepapier.

En wat bleek? …….

De mythe dat je een papier maar maximum zeven keer kan vouwen is ontkracht. Het gaat 8 keer. Maar het is niet vlak en het zit vol met lucht. Als je het doorsnijdt zou je niet mooi alle lagen kunnen onderscheiden.

Dus dat zou niet meetellen.

Maar de mythbusters ontkrachten de mythe. Het papier dat zo groot is als een voetbalveld is  na 11 keer plooien nog steeds plat en lang (zonder rondingen)!

http://www.youtube.com/watch?v=kRAEBbotuIE

Foto januari 24

365 dagen-project: 24 januari – restaurant

Vandaag stond ik in de Gentenaar en in het Nieuwsblad.
Ik kreeg te horen van de collega’s: “Ge zijt hier nog maar pas als vervanger en ge staat al met uw kop in de gazet als uithangbord voor onze school! Ge staat er ca va op. Nogal actief.(?!?)

Moest ik niet beter weten zou ik zeggen dat ik er zwanger uitzie met een ietwat opgezwollen gezicht. Of ben ik wat verdikt? Soit, bij deze de foto van ‘restaurant’.

 

GO-leerlingen krijgen koffiekoeken
donderdag 24 januari 2013, 03u00

de linde

MERELBEKE – De leerlingen van de GO!-basisscholen De Linde en Flora in Merelbeke kregen gisteren een welverdiend Music For Life-koffiekoekenontbijt. Dat hadden ze gewonnen door tijdens de Music For Life-actie van Studio Brussel badges te verkopen. Elke klas uit het Gemeenschapsonderwijs in Vlaanderen die minstens twintig badges verkocht en daarvan een foto op de GO!-Facebookpagina postte, kreeg als beloning een koffiekoekenontbijt. De beide Merelbeekse afdelingen deden het met 384 badges zo goed dat alle klassen op school mochten genieten van koffiekoeken en chocolademelk.

Foto januari 22

365 dagen-project: 22 januari – warm

Een avocadooke met een chocomelkske. Van de gedachte alleen al word ik warm.

Mooie glazen tas , met veel slagroom erop, gekarameliseerde nootjes als versiering, … prachtige foto!

Maar natuurlijk had ik alles al opgedronken toen ik door had, dat ik er een foto had van getrokken met een toestel zonder geheugenkaart.

Dus geen foto van een warm chocomelkske, maar wel een foto van  warm ingeduffeld gaan wandelen in de “EE” zoals ze dat zo mooi kan roepen.

warm

 

Foto januari 21

365 dagen-project: 21 januari – cocoonen

Mijn idee van cocoonen is zonder twijfel het ( laten ;-)) aansteken van de openhaard en me schaakmat laten zetten door mijn zoon.

Een onverwacht cadeautje krijgen van een vriendin en daarmee een badje gaan nemen bij de schoonmoeder is het summum van mamy-cocoon-time.

(Omdat wij helaas niet beschikken over een badkamer met bad.)

cocoonen

foto januari 19

356 dagen-project: 19 januari – dankbaar

Dank u, schatje, omdat je volhardend bent in situaties waarin ik het al had opgegeven.

Dank u, schatje, om van me te houden, zelfs al ben ik niet zo aaibaar.

Dank u, schatje, voor mijn ultiemste droom: een meisje met blauwe ogen en blonde krullen.

Dank u, schatje, om er samen met mij te blijven vechten voor wat we hebben.

Dank u, Maaike, voor er te zijn voor mij wanneer ik je het meeste nodig heb.

Dank u, Maaike om me te begrijpen zonder woorden.

Dank u, Maaike omdat ik zoveel kan leren van jou.

Dank u, Maaike om alles met de juiste woorden te formuleren zodat ik kritiek kan slikken en er iets mee kan doen.

Dank u, Maaike om mijn vriendin te zijn in goede en slechte dagen xx

Dank u, Sil, Kirstin, Debbie dat jullie niet alleen ex-collega’s zijn, maar vriendinnen zijn gebleven en mijn leven verrijken. Ik zie jullie graag.

Dank u, Wang Pang en T-boy, om te luisteren en steeds klaar te staan voor mij. Ik ben heel graag in jullie aanwezigheid en ik luister heel graag naar jullie inzichten. Ik ben blij dat jullie nog steeds (of opnieuw) deel uitmaken van mijn leven.

Dank u, familie en ‘aangetrouwde’ familie. Om mijn grillen te slikken en me steeds nieuwe kansen geven en dank u dat we samen heel veel leuke momenten  delen met onze kinderen.

Dank u, alle mensen, die ik nu niet heb vermeld en daar aanstoot aan nemen, maar me dit vergeven omdat ze weten dat dit niet wil zeggen dat jullie niet in mijn hart zitten.

RecyKLEER eens een hemd

Consuminderen, crisis in onze portemonnee, milieubewust, tijd,…

Goede redenen om mijn IKEAzak die hier al jaar en dag ligt, eens te openen en te beginnen aan mijn recy’kleer’-project.

vodden

1. Alle kledij waar ik echt niks meer kon aanvangen werd stukgeknipt. Ritsen en knopen zijn altijd opnieuw bruikbaar. De rest naar de voddenmarchand.

2. Ik kies een zwart hemd van Jeroen.

3. Ik oefen nog eens om een patroon te tekenen. Hmm…moeilijk. Blijven oefenen dus.

ontwerp

patroon

4. Hemd verknippen en de knopensluiting hou ik opzij voor de achterzijde van het jurkje, dan heb ik minder naaiwerk.

hemd

achterkant

5. Alles aan elkaar naaien en fouten maken. Mouwen + voering naai je er het beste op het einde aan denk ik?

6. Resultaat:

kleedje

voorkant

mouw

I SPY-bag (Tutorial)

Watblieft? Een I SPY-bag?

DOEL: zoekzakjes voor in de auto als je verre afstanden moet overbruggen met een paar bengels op de achterbank. Je oefent fijn motorische vaardigheden, woordenschat en het is plezierig voor hen en voor jou!

1. Het begint allemaal met rommel. En toeval of niet, van rommel kan ik meespreken. Ik heb er een hele schuif van.

rommelschuif

2. Daarna kies je uit je rommel een assortiment (volgens een thema, een kleur, vorm, allegaartje,…)

Je trekt er een foto van en lamineert die fotokaart. Dit wordt de zoekkaart voor de kinderen. Alles wat ze hebben gevonden kunnen ze omcirkelen met een whiteboardstift. Je bevestigt een haakje aan de kaart om later aan het kussentje te hangen.

zoekkaart

3. MATERIAAL

-Je hebt stof nodig: Stof waardoor kinderen figuurtjes kunnen voelen is het handigste. Stijve stof zou ik voor oudere kinderen gebruiken.

-Sterk en doorzichtig plastiek: Ik gebruikte IKEA-plastiek van rond een tapijt, maar dat plastiek kreukt gemakkelijk en die kreuken blijven er in staan. Ik kan me voorstellen dat je daar op lange termijn dan niet meer door kunt zien.

-Vulmateriaal: Gebruik geen slechte minderwaardige isomo zoals mij. Dat trekt op niks en het is onaangenaam om aan dat kussentje te voelen. Gebruik liever mooie isomobolletjes, plastieken korrels, rijst, boontjes,….

-en je hebt ook naaigerief nodig natuurlijk.

4. WERKWIJZE

Elke amateurnaaister weet hoe je moet naaien, dus daarover geef ik geen uitleg. Patroon maken, tekenen, zoekvenster knippen, spelden, naaien, omkeren door kleine opening, vullen, opening dichtnaaien.

spy bag

5. MOGELIJKHEDEN

KIJKVENSTER

– Hoe groter het kijkgat, hoe gemakkelijker voor de kinderen (ik reken vanaf vanaf 2,5 jaar).

– Je kan op 1 I SPY-BAG 2 zoekvensters bevestigen (een groot en een klein zodat alle leeftijden er gebruik van kunnen maken)

ZOEKKAART

– In plaats van een foto kan je voor grotere kinderen een woordenfiche maken.

– Ze kunnen zelf de zoekkaart gebruiken, maar je kan aan de kinderen zeggen wat ze eens moeten zoeken.

– Je kan er een tijdsmarathon van maken. Wie vindt het het vlugst?

– Op de zoekkaart kan je ook een afbeelding van het kussentje zelf aanbrengen. zodat de kinderen duidelijk weten welke kaart bij welk kussentje hoort. Of wanneer je een foto trekt van de zoekfiguurtjes, leg je die op de stof die je zal gebruiken voor je I spy-bag. Je kan de vorm van de zoekkaart ook aanpassen aan de vorm van het kussentje.

– De vensters kan je voorzien van een afsluitdeurtje. Met een stukje velcro kan je het dan sluiten.

I SPY-BAG

– Verschillende kussenvormen zijn mogelijk (monsters, dieren, vierkanten, paddestoel, cupcakes, kersen, heel groot en heel klein…). Google maar eens. Er zijn ontzettend veel voorbeelden te vinden.

ORGANISATIE

– Om de zoekkaart niet verloren te laten gaan, kan je het dus aan een sleutelring hangen aan het kussentje, maar je kan de kaart en het kussen ook in een bijpassend zakje steken, je kan ook een inschuifzakje aan het kussen naaien en de kaart er in schuiven (meer stof aan het kussen en minder gevoel), je kan rekkers bevestigen aan het kussen waartussen je de kaart schuift, of de kaart met velcro bevestigen op het kussen.

– Wat ook handig is, om een een mogelijkheid te voorzien om er een whiteboardstift aan te bevestigen.

Onze10-uren-trip naar Frankrijk…ik ben heel benieuwd of dit werkt…

TUTORIAL handtasje

Weet je wat ik een geslaagde voormiddag vind?

Marktjes afschuimen en kleine schatten vinden in een doos, onder een doos en nog eens onder een doos en daarvoor een appel en een ei betalen. Dat geeft mij nu eens een voldaan gevoel seh.

frames

Wat ik ermee zou maken zat helemaal in mijn hoofd. Ik wist welke vorm ik zou kiezen, welke stof ik zou gebruiken, welke voering, welke details ik zou toevoegen, …ik had alleen nog een stappenplan nodig.

Want hoe begin je in hemelsnaam aan een handtasje met een metalen frame?

Dus ik ging weer eens op google- en pinteresttocht om een stappenplan te vinden om het perfecte handtasje te naaien. Maar met welke zoektermen vind je zo een stappenplan? Handtas? portemonnee met metalen frame?

Deze zoektermen leverden niks bruikbaars op. Enkel mooie foto’s van dergelijke afgewerkte handtasjes.

Als je dus, net als mij, niet beschikt over een uitgebreide mode-woordenschat is de zoektocht naar een dergelijk stappenplan een hel!

Ondertussen vond ik wel dat het soort handtasje dat ik wou maken geen handtas heet maar een CLUTCH.

De zoektocht naar een stappenplan werd gestaakt en ik ben begonnen aan een ‘trial and error’.

Bij deze deel ik voor de naaisters onder jullie, mijn ervaringen en mijn fouten:

(Ondertussen weet ik ook waarom er geen patronen te vinden zijn voor dergelijke tasjes. Eenvoudig weg omdat frames zo verscheiden zijn in grootte, dat dit onmogelijk is. Dit betekent dat je zelf je patroon moet maken. Maar geen nood, het bleek niet supermoeilijk, maar ook niet echt gemakkelijk)

STAP 1: Leg je frame neer en maak met een ketting een vorm die past bij het frame. (een ketting blijft liggen in tegenstelling tot een touw)

kettingvorm

STAP 2: Teken je frame af langs de buitenzijde en teken ook de vorm over.

aflijning

STAP 3: Teken je patroon nu in een mooie versie (met een lat) en met zoom. Je kan ervoor kiezen om de helft van het patroon te tekenen, maar ik tekende het volledig (Ik hou het patroon voor later en met een half patroon kan ik het uiteindelijke resultaat beter visualiseren). Wanneer je jouw patroon wijder (breder) maakt dan het frame creëer je volume, omdat je dan moet rimpelen om het in je frame te krijgen. Pas daarmee op, want hoe meer stof je tussen je frame moet steken, hoe moeilijker het wordt om het in het frame te krijgen.

patroon de helft

STAP 4: Ik wou ook een bodem. Dus ik mat de afstand met behulp van die ketting. Ik deed dat al in het begin van het stappenplan. Je creeërt op die manier ook volume ipv een plat handtasje. Je kiest een breedte voor je bodem en tekent je frame af.Voeg ook een zoomwaarde toe. Ik maakte de fout om de beentjes met het scharnier niet diep genoeg te tekenen. Dus maak de driehoek naar beneden toe langer en scherper, omdat je speling nodig hebt.  (Ik heb een frame moeten nemen met kortere beentjes om het gemis aan speling tussen de stof en het frame te overbruggen. Gelukkig had ik een frame met dezelfde lengte.)

zijkant

STAP 6: knip je patronen uit.

1

tang

STAP 7 Knip het patroon van de clutch 4 x uit (voor- en achterzijde + voering), de bodem 2x (buitenzijde en voering). Naai alles aan elkaat. De hoekjes inknippen en minderen, omdat je knobbeltjes moeilijk in het frame krijgt!

STAP 8 Gebruik sterke lijm die hecht op stof en metaal. Doe lijm in een framehoek en in het bijhorende beentje. Duw eerst de hoek erin en dan het beentje. Doe diit ook langs de achterzijde, omdat zowel de voorkant als de voering in het frame moet zitten.

STAP 9 Laat dit drogen en werk stukje per stukje af (dus steeds weer een stukje laten drogen voor je verder gaat). Omdat je toch wat moet trekken en duwen, zou het kunnen dat je stof die je er reeds instak, er anders weer uit glipt. Ga dan naar de volgende hoek en het beentje als laatste. Doe daarna ook de andere helft van het frame. Begin steeds van een hoek, want dat werkt het makkelijkste.

clutch

VEEL SUCCES!

foto januari 13

365 dagen-project: 13 januari – ritje

Ik vind mijn project toch zoniet  gemakkelijk. Een foto van een ‘ritje’ was het vandaag.

Ik voel de verplichting om een ritje te gaan doen met de kinderen, maar het is zo verdomd koud buiten!

Kaya-Sem kwam met het idee om Mary-Lou binnen op haar schommelpaard te zetten, ik had het fantastische idee om Jeroen op zijn paard te krijgen en van zijn boos gezicht een foto te trekken en Jeroen had nog een beter idee ‘ritje – ritsje, het is maar een letter verschil’.

Uiteindelijk werd het toch een foto van een  fietsritje. Mary-Lou was nog heel happy voor we vertrokken,  tot dat ze door had dat ze toch niet steeds weer opnieuw haar handschoenen moet afdoen en de handjes van het kieneke al bevroren waren op 10 minuutjes. Het werd een heeeeeel kort ritje tiens.ritje

foto januari 12

365 dagen-project: 12 januari – onnozel

Een foto over onnozel…dit zou gemakkelijk moeten zijn. Van alles word ik onnozel, van alles dat niet loopt zoals ik dat graag heb.

De meest voor de hand liggende foto vandaag had mijn 5 wasmanden strijk geweest.Van deze steeds terugkerende karwei word ik onnozel. Maar weer een foto van rommel? Ik postte al 2 keer iets over de staat van mijn huishouden. Teveel is teveel.

Dus ik hou het vandaag bij een ‘onnozele daad’. Ik ga beginnen aan 50 tinten grijs. Eens kijken wie hier onnozel is. De mensen, de (ondertussen reeds gepasseerde) hype, het verhaal of IK  (zwart-wit denker)?

50 tinten grijs

Foto januari 10

365 dagen-project: 10 januari – vergeet-mij-nietje

;

mama tegen zoon: ” Ik zou graag hebben dat je jouw kamer perfect opruimt.”

zoon: “Ik wil iets zeggen, mama. ‘Perfect’ bestaat niet. Dat bestaat alleen in jouw wereld!’

papa: Je hebt gelijk Kaya-Sem, het zal nooit genoeg zijn voor uw moeder, maar…

(de rest heb ik niet meer gehoord want ik stond aan de grond genageld met 2 uitpuilende ogen. ‘Verbouwereerd’ is dat niet het woord?

;

Dit is eentje om te onthouden, een vergeet-mij-nietje zoals ze zeggen.

Wat ik precies van de situatie moet onthouden weet ik nog niet zeker.

Is het de harde pijnlijke waarheid uit een kindermond?

Dat kleine kindjes groot worden?

Of is het de les die ik er uit met trekken dat ik moet onthouden.

Of misschien de bevestigende woorden van de wederhelft die hij aan de zoon richt?

Maar het staat vast…deze foto’s zijn een bewijs dat de opruimbeurt ver afstaat van ‘opgeruimd’, laat staan perfectie.

20130112-093340.jpg

20130112-093359.jpg

20130112-093416.jpg

20130112-093430.jpg

20130112-093448.jpg

Melk is slecht voor elk!

Hier in ons gezin worden er liters koemelk gezopen op een week. Als ik me niet vergis wordt er gemiddeld 3 liter van dat goedje op een dag verbruikt. En op school drinken de 2 jongste kinderen ook nog eens schoolmelk of een yoghurt.

De gezondheidsfreak in mij, heeft in het verleden de wederhelft proberen bewust maken van het feit dat al die melk echt niet gezond is en dat onze kinderen er echt teveel van binnenkrijgen.

De boodschap is voor een stukje doorgedrongen denk ik (of is hij gewoon voor de rust meegegaan in mijn verhaal?) Alleszins, de kinderen mogen thuis aan de ontbijtafel maar een beperkt aantal tassen melk meer drinken.

Daarmee was ik al tevreden natuurlijk en heb ik, zoals het hoort, niet nog meer gevraagd.

Maar nu kom het; Toen onlangs de zoon terugkwam van bij zijn mama, was zijn gezicht helemaal opgezwollen en stond zijn lichaam vol rode vlekken. De arts zei dat het gaat om een voedselallergie en dat we ons geen zorgen moesten maken. Met wat medicatie zouden die vlekken na enkele dagen weer weg zijn. Niets was minder waar. Het werd erger en opnieuw zei een (andere) arts dat we nog even geduld moesten hebben.

(Niemand van de huisartsen opperde om na te gaan waaraan de jongen allergisch zou zijn.)

Eergisteren kreeg mijn wederhelft een telefoontje van zijn ex waarin ze vertelde dat de school haar had gebeld om te melden dat hij weer vol met uitslag stond.

Ik zei tegen manlief dat ik vermoed dat de melkproducten wel eens de oorzaak konden zijn omdat hij diegene is die er het meeste van binnenkrijgt. En wanneer de school op een maandag belt dat hij plots vol vlekken staat, dan kan het toch enkel en alleen maar door de schoolmelk zijn?

Tot vandaag, wanneer manlief me met een nietszeggende intonatie komt zeggen dat zijn ex met de zoon naar de dermatoloog gaat en dat de kans groot is dat het om een koemelk- allergie gaat (aangezien de school zelf ook nog wist te zeggen dat hij de vlekken kreeg juist nadat hij melk had gedronken.)

Allee vooruit…

Hier vind je een link naar een artikel ook de schadelijke invloed van melk.

Hier vind je de link naar onderzoeken die zeggen dat koemelk niet goed is voor de mens.

(Het is nu 17/01 en we weten de uitslag. Hij heeft zelfs geen allergie beste huisdoktoren. De dermatoloog zei dat het bloedonderzoek uitwees dat het om een darminfectie ging. Wat moet ik daar nu van denken? )

(Het is nu 26/01 en wat de dermatoloog aanvankelijk dacht is niet meer van toepassing. Zoonlief kreeg opnieuw een huidreactie op iets en het nieuwe bloedonderzoek wees uit dat er geen sprake is van een melkallergie noch een darminfectie. We zijn terug bij af. De moeder gaat nog eens naar de kinderarts. Ik weet niet of een kinderarts meer weet over dergelijke zaken ipv van een dermatoloog. Is het niet vreemd dat de inflamatie zich niet voordoet bij ons? Ligt het misschien aan een bepaald soort parfum of een wasverzachter?

(Het is nu 15/06 en vlekken zijn al 4 maanden al op en af aanwezig. vooral ‘op’. Kinderarts wist ook niets natuurlijk en zo blijft het duren. Tot wanneer ik onlangs het heugelijke nieuws kreeg dat toch iemand het fantastische idee kreeg om hem te laten onderzoeken door een allergoloog.  Het zal zeker nog 2 maanden duren, maar nu wordt voor de zekerheid de jongen toch al op een melkarm dieet gezet. Huh? Ik kan niet meer volgen hoor.